Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De burcht van Montbazon, gelegen op een rotsachtige voorgebergte met uitzicht op Indre, is een middeleeuwse verdedigingscomplex waarvan de bouw begint aan het einde van de 10e of vroege 11e eeuw. Zijn kerker, toegeschreven aan Foulques Nerra, Graaf van Anjou, past in de context van de rivaliteit tussen de huizen van Anjou en Blois voor de controle van de Touraine. Het fort, strategisch geplaatst op de Towers-Poitiers route, wordt geleidelijk versterkt door een shirt, behuizingen en torens tot de 15e eeuw, die zijn militaire en seigneuriële rol weerspiegelt.

In de middeleeuwen evolueerde de site met de toevoeging van een kastelenkapel in de 12e eeuw en een renaissancekasteel in de 15e eeuw, gastvrije figuren zoals Charles VII, Louis XI of Catherine de Medici. Het fort daalde vanaf de zeventiende eeuw: het kasteel van de renaissance, verlaten, werd in 1746 gesloopt, terwijl de kerker, gedeeltelijk ingestort tijdens de revolutie, nauwelijks aan vernietiging ontsnapte. De stenen werden hergebruikt om de Spaanse weg te consolideren, en de kransen, feodale symbolen, werden verpletterd in 1793.

Vanaf de 19e eeuw onderging de site verschillende fasen van restauratie en hernadering. In 1823 werd een relais van de Chappe telegraaf geïnstalleerd aan de bovenkant van de kerker, in 1853 vervangen door de elektrische telegraaf. In 1866 werd een monumentaal standbeeld van de Maagd, gefinancierd door keizerin Eugénie, opgericht op de toren, ondanks de structurele risico's. De site werd in 1922 overgenomen door de Amerikaanse William Perry Dudley, die ambitieuze consolidatie- en verbeteringswerkzaamheden uitvoerde, waaronder de wederopbouw van een middeleeuwse toren (de "Lilian Tower") en de ontwikkeling van een gotische tuin.

Archeologische opgravingen sinds de jaren 2000, met name door Marie-Denise Dalayeun, hebben de chronologie van de site verduidelijkt, hoewel er onzekerheden blijven bestaan op absolute data. De kerker, geregistreerd als historisch monument in 1926 en geclassificeerd in 2024 met de gehele site, is nu open voor het publiek. Het blijft gekenmerkt door terugkerende ebs van het voorgebergte, bedreigend de huizen hieronder. Hedendaagse restauraties, geïnitieerd door de Atterton echtgenoten in het begin van de jaren 2000, zijn erop gericht dit erfgoed te behouden en toegankelijk te maken.

De castral site bestaat uit de stenen kerker, 28 meter hoog, een voorlichaam, een versterkt shirt, en overblijfselen van 13de en 15de eeuwse behuizingen. De gebruikte materialen, zoals travertijn, tuffeau of vuursteen, komen voornamelijk uit lokale steengroeven of hergebruik. De kasteelkapel, gewijd aan Saint George, en de ondergrondse, gedeeltelijk ingestort, getuigen van de functionele complexiteit van de site. De restauraties van de 20e eeuw, hoewel controversieel vanwege hun soms romantische aanpak, redden dit symbolische monument van middeleeuwse militaire architectuur in Touraine.

Externe links