Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Philippe Auguste's behuizing is een verdedigingssysteem gebouwd in Parijs tussen de late 12e en vroege 13e eeuw. Op bevel van koning Philippe Auguste voor zijn vertrek naar de derde kruistocht, werd deze stenen muur ontworpen om de hoofdstad te beschermen tegen de aanvallen van de Plantagenes, vooral sinds Normandië. Met een totale lengte van 5.385 meter (2.850 m op de rechteroever en 2.535 m op de linkeroever), bedekte het 253 hectare en gehuisvest ongeveer 50.000 inwoners. De route, die vandaag nog gedeeltelijk zichtbaar is, heeft de middeleeuwse stadsontwikkeling van Parijs gestructureerd, met straten als Jean-Jacques-Rousseau of Les Fossés-Saint-Bernard op zijn route.

De bouw begon op de rechteroever (1190 De financiering, geschat op meer dan 15.000 pond, werd verstrekt door de Koninklijke Schatkist en gedeeltelijk door de Parijse bourgeois. De behuizing bestond uit een gecreëerde muur van 6 tot 9 meter hoog, geflankeerd door 73 semi-cylindrische torens en doorboorde 14 hoofddeuren. Vier enorme torens aan de uiteinden (afslag van de hoek, toren van Nesle, toren Barbeau, tournelle Saint-Bernard) maakten het mogelijk om de navigatie op de Seine via kettingen te controleren.

De behuizing speelde een sleutelrol in de uitbreiding van Parijs, waarbij handelsdistricten zoals de Champeaux (toekomstige Halles) en universiteitsruimtes op de linkeroever werden geïntegreerd. In de 14e eeuw, hoewel gedeeltelijk vervangen door Charles V's behuizing op de rechteroever, bleef het in gebruik op de linkeroever tot de 16e eeuw. De greppels, getransformeerd in riolen, werden geleidelijk gevuld, en de deuren afgebroken in de zeventiende eeuw om het verkeer te vergemakkelijken. Vandaag de dag zijn er nog ongeveer 20 resten, geclassificeerd als historische monumenten sinds 1889, in het 1e, 2e, 3e, 4e, 5e en 6e arrondissement.

Een van de opmerkelijke elementen is een binnenplaats van 60 meter rue des Jardins-Saint-Paul (4e arrondissement), waaronder een toren genaamd Montgommery, evenals zichtbare delen van rue du Jour (1e arrondissement) of rue Charlemagne. Indirecte sporen omvatten straatuitlijningen (rue des Fossés-Saint-Jacques) of gebouwen ondersteund door de oude muur (rue Soufflot). De behuizing illustreert ook de evolutie van defensieve technieken: sloten toegevoegd in de 14e eeuw, barbakken, en binnenste ronde paden voor artillerie.

Het stadserfgoed blijft bestaan in bijlen zoals de Rue Saint-Honoré, aanvankelijk ondersteund door de wal, of straten door de Marais, die zijn bolle route weerspiegelen. Hoewel minder zichtbaar dan de boulevards uit de latere omheinde gebieden (Charles V, Farmers Générals), heeft de opdruk van het middeleeuwse Parijs, waardoor het de meest bevolkte stad van Europa (250 000 inwoners in de 14e eeuw) en een groot politiek en cultureel centrum.

Externe links