Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De poorttoren van Mont-d'Astarac, gebouwd in de 14e eeuw, is het enige bewaard gebleven overblijfsel van de dorpswoning rond de castelnau gebouwd in de late 13e of vroege 14e eeuw. Gelegen aan de grens van de departementale weg, tegenover de kerk, het bestaat uit een gewelfde veranda in het midden van de hoek en twee verdiepingen doorboord met moordenaars en monden. Zijn structuur als middelmatig molass apparaat, bedekt met een dak in een gebroken paviljoen, getuigt van middeleeuwse constructieve technieken, terwijl de daaropvolgende herschorsingen (XVth.

Het monument heeft door de eeuwen heen verschillende grote veranderingen ondergaan. Aan het einde van de Middeleeuwen, waarschijnlijk tussen het einde van de 15e en het begin van de 16e eeuw, werd de boog van de deur overgenomen, werd een geavanceerd werk (waarvan alleen vertrekken) gebouwd, en defensieve openingen zoals de monden werden toegevoegd. Een baai met een vlecht, kenmerkend voor de flamboyante gotische stijl, werd ook doorboord op de tweede verdieping. De brug werd in 1787 verwoest, terwijl het dak in de late negentiende eeuw werd heroverd. Ten slotte werd een driehoekig pediment met een klok en de datum "208" later toegevoegd, wat een laatste fase van wijzigingen markeerde.

De poorttoren illustreert de evolutie van dorpsfortificaties, die zich verplaatsen van een louter defensieve functie naar een meer symbolische rol, zoals blijkt uit de toevoeging van de klok en esthetische aanpassingen. De resten van metselaars aan beide kanten van de poort suggereren het bestaan van een ontbrekende brug, waarschijnlijk een structuur die een beschermende sloot overspant. Toegang tot de eerste verdieping, bediend door een kapotte gebogen deur voorafgegaan door een houten galerie, en de aanwezigheid van moordenaars onderstreept het eerste militaire gebruik. In 1978 werd een historisch monument opgericht voor zijn gevels en daken, de toren behoort nu tot de gemeente Mont-d-Astarac.

De herontwerpcampagnes weerspiegelen de opeenvolgende aanpassingen aan lokale behoeften, van middeleeuwse conflicten tot moderne tijden. Het hergebruik van de melasse, lokale steen, en de twee-rijen genieten van de voorgrond en het pediment onthullen een ambachtelijke knowhow verankerd in het grondgebied. Hoewel de nauwkeurigheid van de locatie wordt beschouwd als middelmatig (niveau 5/10), de huidige staat maakt het mogelijk om gotische vestingtechnieken en hun evolutie te begrijpen, terwijl het aanbieden van een materiële getuigenis van de geschiedenis van de kastelenau en haar gemeenschap.

Externe links