Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Station Paris-Montparnasse is een spoorwegstation in Parijs. Zijn verhaal begon in 1840 met de opening van een eerste landing bij de barrière van Maine, ontworpen door architect Louis Visconti. Deze site, gelegen buiten de muren van Parijs op het huidige grondgebied van het 15e arrondissement, biedt een 50 meter lange metalen hal die twee rijstroken beschermt. De lijn, geëxploiteerd door de Compagnie de Paris te Versailles (linkerbank), vervoerde al in 1844 490.000 passagiers per jaar, ondanks de aanhoudende financiële moeilijkheden.

In 1852 werd een tweede neoklassiek station gebouwd tussen Boulevard du Montparnasse en de Muur van de Farmers General, onder leiding van de architecten Victor Lenoir en Alphonse Baude. Het vervangt de eerste pier, gesloopt om de uitbreiding van het netwerk naar Chartres en Rennes mogelijk te maken. Het station werd een belangrijke paal voor de Western Railway Company, met 1,4 miljoen passagiers in 1854. De ontwikkeling ervan is versneld met de Universal Exhibition van 1900, wat resulteert in uitbreidingen en het creëren van extra routes.

De 20e eeuw markeerde een keerpunt met de totale wederopbouw van het station in de jaren 1960 en 1970, geïntegreerd in het stedelijke project Maine-Montparnasse. Het oude station werd in 1969 afgebroken om plaats te maken voor een modern complex ontworpen door Eugène Beaudouin en Urbain Cassan, waaronder de Montparnasse toren en een winkelcentrum. In 1990 veranderde de inbedrijfstelling van de LGV Atlantic het station in een TGV-hub richting het Great West and South-West. Vandaag verwelkomt het jaarlijks 50 miljoen reizigers.

Het station is ook een mijlpaal: op 25 augustus 1944 ontving generaal Leclerc de overgave van generaal von Choltitz, toen de bevrijding van Parijs plaatsvond. De huidige architectuur, met de Ocean Gate en de Atlantic Garden, weerspiegelt de vele renovaties. Het blijft een symbool van Bretonse migratie naar Parijs in de 19e eeuw en een cultureel kruispunt, verschijnen in vele films en artistieke werken.

Technisch gezien heeft het station 28 dock tracks voor TGV, TER en Transilien. Het is aangesloten op lijnen 4, 6, 12 en 13 van de Parijse metro, evenals op een dicht busnetwerk. De bijlage, het station van Parijs-Vaugirard, beheert het goederenvervoer per spoor. Ondanks terugkerende incidenten (bv. verwijzingen, branden) blijft het een pijler van het SNCF-netwerk, dat sinds 2004 gecertificeerd is voor de kwaliteit van zijn diensten.

Externe links