Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het station werd tussen 1885 en 1886 gebouwd door de Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans. Het maakt deel uit van de Cahors-Capdenac lijn, die op 14 juli 1886 in gebruik werd genomen. Dit gebouw, in een stijl die een serieproductie weerspiegelt, omvat een centrale body met een tweevleugelige vloer, met een dak ondersteund door ijzeren consoles. De goederenhal, nu getransformeerd, ooit gehuisvest logistieke activiteiten met betrekking tot het spoorvervoer.

Het station had een passagiersactiviteit tot september 1980, gevolgd door een vrachtdienst tot 1989. De lijn, in slechte staat, werd permanent gesloten voor alle verkeer in 2011. Onder zijn opmerkelijke elementen werden op 23 oktober 1989 het Waterkasteel en de twee hydraulische kranen, alsmede de kadebeschutting als historische monumenten vermeld. Deze technische installaties getuigen van de spoorwegtechniek van die tijd.

Vandaag de dag herbergt het station een spoorwegmuseum in de oude goederenhal. Dit museum presenteert elementen van het lokale en regionale spoorwegerfgoed en geeft een historisch overzicht van de lijn en haar rol in de economische ontwikkeling van de regio. Het station blijft een symbool van de gouden eeuw van de spoorweg in Quercy, voordat de daling in de 20e eeuw.

De Cahors-Capdenac-lijn, die in 1883 aan de Compagnie d'Orléans werd toegekend, illustreert de uitbreiding van het secundaire spoorwegnet in Frankrijk aan het eind van de 19e eeuw. Het Cajarc station, met een tunnel van 347 meter stroomopwaarts, was een strategische verbinding van deze lijn, die nu verdwenen is. Het industriële erfgoed, gedeeltelijk beschermd, trekt nu liefhebbers van spoorweggeschiedenis en lokaal erfgoed.

Externe links