Fontein met verdunningen 1744-1745 (≈ 1745)
Gebruikt in de huidige constructie.
1791
Bouw en inauguratie
Bouw en inauguratie 1791 (≈ 1791)
Datum gegraveerd op de Hebreeuwse lintel.
26 mai 1992
Historisch monument
Historisch monument 26 mai 1992 (≈ 1992)
Officiële bescherming van het gebouw.
1999
Herstel
Herstel 1999 (≈ 1999)
Terug naar de naoorlogse oorsprong.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Synagoge (ca. 1 155): Beschikking van 26 mei 1992
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De synagoge van Pfaffenhoffen, gelegen in de Nederrijn, is een van de weinige Alsatiaanse synagogen die dateren uit het oude regime. Gebouwd waarschijnlijk in 1791, zoals aangegeven door de datum gegraveerd in Hebreeuwse karakters op het achterwerk van de ingangsdeur, het diende als een plaats van eredienst, school, en accommodatie voor arme reizigers. Zijn sobere architectuur, vergelijkbaar met een aangrenzend huis, onderscheidt zich alleen door de hoogte van de ramen van de gebedsruimte boven.
Het gebouw, met een rechthoekig plan, combineert crepy metselwerk en hout voor de noordelijke gevel. Binnen is de gebedsruimte, boven, verdeeld tussen een ruimte voor mannen en een andere voor vrouwen, gescheiden door een lage muur. De Heilige Ark, of Aron Hakodesh, versierd met zuilen bekleed met pampres en leeuwen met de kroon van de Thora, is het centrale element. Zijn kader, gedateerd 1791, is een zeldzaam voorbeeld van polychrome decoratie in de Elzasse landelijke synagogen.
Op de begane grond diende de Kalstube (gemeenschapszaal) ook als Joodse school (Heder), terwijl een keuken en een gegrilde kamer (Schlafstaedt) de armen verwelkomden. Een luik leidt naar de kelder, waar het rituele bad (Mikvé) waarschijnlijk lag, gevoed door een bron. Een fontein uit 1744-1745, hergebruikt in de bouw, getuigt van een eerder gebouw. De synagoge werd in 1992 geklasseerd als Historisch Monument en werd in 1999 gerestaureerd.
De Joodse gemeenschap Pfaffenhoffen, die sinds 1594 werd bevestigd, ontwikkelde zich in de 18e eeuw voordat ze na 1945 verdween. Deze synagoge, de laatste overlevende van een lijn van landelijke synagogen, illustreert de aanpassing van Joodse religieuze praktijken aan een dorpscontext. Het huisvestte ook een oven in Matzoth (azyme broden) voor het Pascha en benadrukte zijn centrale rol in het gemeenschapsleven.
De iconografie van de Heilige Ark, met zijn traditionele Hebreeuwse inscripties als "De Eeuwige is altijd voor mij" weerspiegelt de artistieke codes van de Elzasische synagogen. De uitgehouwen leeuwen, symbolen van de stam van Juda, en de bloeiende kroon herinneren aan de invloed van lokale motieven. Na de ontmanteling werd het gebouw bewaard als getuigenis van het joodse erfgoed op het platteland, zeldzaam in Frankrijk.
De synagoge Pfaffenhoffen is tegenwoordig eigendom van een vereniging en blijft een uniek voorbeeld van prerevolutionaire Joodse religieuze architectuur. Zijn classificatie en restauratie hebben een plek vol geschiedenis veilig gesteld, waar collectief geheugen, traditionele riten en discrete architectonische aanpassingen aan de Elzas-omgeving samenkomen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen