Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De synagoge van Cavaillon, gelegen aan de Rue Hebraique, is een van de oudste in Frankrijk. Zijn geschiedenis dateert uit de late middeleeuwen: gebouwd door de Comtadin Joden in de 15e eeuw, werd het goedgekeurd door de bisschop van Cavaillon in 1494. Een halfronde torentje, overblijfsel van het middeleeuwse gebouw, is nog steeds aanwezig. Dit eerste gebouw werd waarschijnlijk verpletterd om plaats te maken voor een reconstructie tussen 1772 en 1774 door de gemeenschap in 1771. De archieven (prix-facts and exits) getuigen van deze campagne, uitgevoerd onder leiding van de architect Avignonnais Lambertin, met lokale ambachtslieden zoals de metselaars Antoine en Pierre Armelin of de beeldhouwer Jean-Joseph Charmot.

De 18e eeuwse synagoge onderscheidt zich door zijn organisatie in twee bovenliggende niveaus: de bovenste kamer, gereserveerd voor mannen en de officiële, en de onderste kamer, gewijd aan vrouwen en ook dienen als een bakkerij (eenzyme brood oven en marmeren tafel altijd zichtbaar). Het interieur is opmerkelijk, met een rococo stand (Bimah) gericht op de heilige boog een zeldzame arrangement geïnspireerd door de Italiaanse synagogen en een geschorste zetel symboliseren van de profeet Elijah, gebruikt in besnijdenissen. Het decor, gemaakt van gesneden hout en gips, weerspiegelt de Louis XV-stijl, terwijl de bronzen kroonluchters en glas-in-loodramen (geel, blauw, roze) die van de synagoge van Carpentras oproepen.

De synagoge werd in de 19e eeuw na het verval van de Joodse gemeenschap van Comtadine als historisch monument geclassificeerd. Bedreigd door een 20e eeuws vastgoedproject, werd het gered door de mobilisatie van verenigingen en omgezet in een Judeo-Comtadin museum in 1963. Verschillende restauratiecampagnes (1955, 1969, 1988) hebben haar architectuur en interieur decoratie behouden, waaronder de panelen, de stand, en rituele elementen zoals de aangrenzende mikvé (Rituary Bath). Vandaag, de site omvat ook 18e-eeuwse Joodse getto huizen, waaronder die van de rabbijn, het aanbieden van een intacte getuige van het gemeenschapsleven dan.

Het conservatiewerk heeft traditionele methoden en innovaties gecombineerd: zachte reiniging van de stenen gevels van Oppede, reparatie van de frames om infiltratie te stoppen, en restauratie van metalen deuren van votive stammen (beschadigde Hebreeuwse inscripties). Verlichting, ontworpen om kaarslichtlicht te imiteren, en de afwezigheid van verwarming (om houtwerk te beschermen) illustreren de zorg om de authenticiteit van de plaats te respecteren. De laatste campagne (1988), gefinancierd door de staat, het ministerie van Vaucluse en de Fondation du Judaism français, wees ook op de bron van het getto, de rituele bakkerij en de gipsdecoraties van de middeleeuwse toren.

Externe links