Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Montpellier synagoge is een van de weinige architectonische getuigenissen van de middeleeuwse Joodse aanwezigheid in Occitanie. Zijn overblijfselen, bewaard in de kelders van een herenhuis van de XVII-XVIII eeuwen, omvatten een lagere kamer, een ritueel bad (mikveh) gevoed door de watertafel, en gewelfde kanalen die deze ruimten verbinden. Deze elementen, gedateerd uit de 12e en 13e eeuw, vormden een bijna intact Hebreeuws cultureel ensemble, dat tot 1365 werd gebruikt voor de overdracht van de gemeenschap naar een andere buurt.

De site werd voor het eerst genoemd in 1201 als de "eerste synagoge van Montpellier," actief tot de verwijdering van Joden uit het koninkrijk in 1395. De twee reeds bestaande huizen werden in de 18e eeuw gerenoveerd, waarbij middeleeuwse overblijfselen in hun structuur werden geïntegreerd. De mikveh, het middelpunt van het complex, illustreert de Joodse religieuze praktijken van die tijd, terwijl de daaropvolgende scheidingen de opeenvolgende herverdelingen van de sites weergeven na het verdwijnen van de gemeenschap.

Gerangschikt Historisch Monument in 2002 en 2004, het gebouw beschermt zowel de gebouwen waarin de overblijfselen (inclusief het oude gif) en de hele mikveh. Het eigendom, gedeeld tussen de gemeente en individuen, getuigt van de historische stratificatie van de wijk, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne transformaties. Het huidige adres, 1 Barralerie Street, komt overeen met de oorspronkelijke locatie van Montpellier Joods.

De nauwkeurigheid van de locatie (zie 5/10) en iconografische bronnen, zoals Creative Commons-gelicentieerde foto's, vullen archiefdocumentatie aan. De beschermde elementen benadrukken het erfgoed belang van de site, uniek voor de Occitaanse regio. Het ontbreken van een openbare openingsverklaring suggereert een beperkte toegang, gekoppeld aan de integratie ervan in een dicht stedelijk eiland.

Externe links