Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Tanlay Castle, gelegen in de Yonne in Bourgondië-Franche-Comté, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw met de Sires of Courtenay, waardoor het een strategisch fort. In de 13e en 14e eeuw, het land Tanlay behoorde tot het Capetiaans Huis van Courtenay, vervolgens doorgegeven door erfenis en allianties aan de families van Chamigny en Beaujeu-Montcoquier. In 1535 verkocht Catherine de Beaujeu-Montcoquier Tanlay aan Louise de Montmorency, zus van de connétabel Anne de Montmorency, die het begin markeerde van haar transformatie tot renaissancekasteel.

Vanaf 1550 begon François de Coligny van Andelot, zoon van Louise, de bouw van het grote kasteel met de financiële hulp van zijn broer, admiraal Gaspard van Coligny. De site werd een ontmoetingsplaats voor protestantse leiders tijdens de oorlogen van de religie. Na de dood van François in 1569 voltooide zijn schoonzoon Jacques Chabot het werk, waaronder de Tour de la Ligue en de Tour Coligny, symbolen van de religieuze spanningen van die tijd.

In 1642 verwierf Michel Particelli d'Émery, dicht bij Mazarin, Tanlay en toevertrouwde de architect Pierre Le Muet de voltooiing van de werken volgens een symmetrisch plan in U. Deze laatste moderniseert de gevels, stelt appartementen, en creëert klassieke commons evenals een park met kanaal en gracht. Het kasteel, opgericht als markiesat in 1671, kwam vervolgens in handen van de families Phélypeaux en Thévenin, voordat het werd geclassificeerd als een historisch monument in 1994.

Het kasteel van Tanlay illustreert de architectonische evolutie van de Franse renaissance, met Italiaanse elementen zoals de nimfée, de Galerie des Césars en de piramides van de toegangsbrug. Zijn geschiedenis is nauw verbonden met de religieuze conflicten van de zestiende eeuw, met name door de figuur van admiraal de Coligny, wiens werkkamer in de Tour de la Ligue de pompeiaanse fresco's die zijn marinerol oproepen, behoudt.

In de 17e eeuw werd het kasteel een voorbeeld van klassieke harmonie onder invloed van Pierre Le Muet, die de gebouwen en het park verenigde. Het grote kanaal van 530 meter, aangedreven door een renaissancenymfe, en de tentoonstellingen van hedendaagse kunst die sinds 1998 in de gemeenten worden georganiseerd, getuigen van de blijvende culturele invloed. In 1963 diende het zelfs als decor voor de film Angélique, markies des anges.

Externe links