Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Italiaans theater in Douai dans le Nord

Patrimoine classé
Patrimoine urbain
Théâtre
Nord

Italiaans theater in Douai

    Rue de la Comédie
    59500 Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Théâtre à litalienne de Douai
Crédit photo : Remi Mathis - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1783
De bouw begint
4 décembre 1785
Inauguratie
1810
Aankoop door de stad
1914-1918
Duitse bezetting
21 mai 2003
Historische monument classificatie
2007
Heropening na restauratie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het theater, met inbegrip van de technische voorzieningen (cad. CD 547) en het 18e-eeuwse gebouw, gehecht aan het theater, gelegen 1, rue de la Comédie (cad. CD 546): classificatie bij volgorde van 21 mei 2003

Kerncijfers

Charles-Louis-Barthélémy Denis - Ondernemer-architect Constructeur theater in 1783-1785.
Pierre-Luc-Charles Ciceri - Scènedecorator Auteur van de verzamelingen in 1810.
Marceline Desbordes-Valmore - Douane Beroemdheid aan het plafond geschilderd in 1922.
Maurice Rogerol - Schilder Auteur van het plafond in 1922-1923.
Napoléon Bonaparte - Historische persoonlijkheid Hij was luitenant.

Oorsprong en geschiedenis

Het Italiaanse theater in Douai, gelegen aan de Rue de la Comédie, werd gebouwd tussen 1783 en 1785 onder leiding van de ondernemer Charles-Louis-Barthélémy Denis, in opdracht van de wethouders van de stad. Ingehuldigd op 4 december 1785 (of februari 1786 volgens de bronnen), verving hij een zaal die als verouderd werd beschouwd. De typische "Italiaanse" structuur omvat een vloer, hoefijzer balkons, koninklijke lodges, en een paradijs, die de sociale hiërarchie van het tijdperk weerspiegelt. Het gebouw werd in 1810 door de stad gekocht.

In 1810 toevertrouwde de gemeente aan de decorator Pierre-Luc-Charles Ciceri de realisatie van etappeachtergronden (palais, Molière's salon, rustieke ruimte, hout), aangevuld met gevarieerde landschappen. Het theater maakt snel gebruik van technische innovaties: gasverlichting, elektriciteit en vervolgens elektronica. Tijdens de Eerste Wereldoorlog gebruikten Duitse bezetters het voor hun demonstraties, gedeeltelijk modernisering van de machines. Beschadigd tijdens de bombardementen van 1940 onderging hij verschillende restauraties, met name in 1922-1923 (geschilderd plafond door Maurice Rogerol) en in 2007 na twee jaar brandveiligheidswerk.

Het theater heeft in mei 2003 een historisch monument geregisseerd, het behoudt 18e-eeuwse landschappen en machines, zeldzaam in Frankrijk. De vestibule leidt naar een 500-zitsruimte, ingericht met een plafond ter viering van de Douane dichter Marceline Desbordes-Valmore. De lodges, verdeeld over drie verdiepingen, verwelkomde kunstenaars als Paganini, Liszt of Bonaparte. Vandaag de dag blijft het een belangrijke culturele plek, het organiseren van professionele shows en lokale creaties in het jaarlijkse Theater in Feest evenement.

De neoklassieke gevel, gerenoveerd in de 19e eeuw, beschikt over vijf toegewijde kolommen en een zolder versierd met de wapens van de stad. Het interieur combineert kalksteen en baksteen, met een plafondhaard en een valse framekoepel. De decoraties, meerdere keren gerestaureerd (met name door Félix Robaut en Claude Boryczewski in 2009), getuigen van de evolutie van de toneeltechnieken. Het theater is nog steeds eigendom van de gemeente Douai, in het departement Nord (Hautes-de-France).

Externe links