Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romeinse thermale baden van Cimiez, geïntegreerd in de oude stad Cemenelum, zijn gelegen in de huidige woonwijk Cimiez in Nice. Hun progressieve ontdekking begon in de 16e eeuw met enquêtes door de Florentijnse architect San Gallo, maar het was in de 19e eeuw dat François Brun de thermale baden van het oosten identificeerde. Systematische opgravingen, uitgevoerd tussen 1954 en 1970 door Fernand Benoit en Danielle Mouchot, onthulden drie thermische complexen (Noord, Oost, West) op twee hectare. Deze ensembles, gedateerd tussen de eerste en derde eeuw, volgen een soortgelijke architectonische organisatie, met kamers uitgelijnd volgens een gemeenschappelijke as: kleedkamers, palestre, frigidarium, en verwarmde kamers (tepidarium, caldarium, laconicum).

De site heeft altijd zichtbare resten bewaard, zoals het Frigidarium van de Noordelijke Baden, lang verward met een "Apollon Tempel." De materialen die gebruikt worden De best bewaarde thermale baden in het noorden omvatten een peristyle zwembad en latrines, terwijl die in het oosten hebben een zwembad met nimfen. In het westen wordt de staat van instandhouding veranderd door de bouw van een episcopale groep in de vijfde eeuw, waarbij Romeinse elementen zoals de zuilen voor de Baptisterie worden hergebruikt.

Gerangschikt als een historisch monument uit 1943 (Terres) en 1947 (noordse thermale baden onder de verkeerde naam "Apollon Temple"), werden de thermale baden onderworpen aan opeenvolgende beschermingen, waaronder een decreet in 1958 voor de omliggende percelen. Recente opgravingen, zoals die onder leiding van Monique Jannet-Vallat in 2004, blijven de kennis van Cemenelum verrijken, hoewel slechts een klein deel van de oude stad is verkend. De site, een prive-eigendom, blijft een belangrijke getuigenis van de romanisering in de Provence-Alpes-Côte d'Azur.

De organisatie van de thermale baden weerspiegelt een Romeinse standaardisatie: uitgelijnde assen, logisch geketende delen en lokale materialen (marmer, bakstenen, cineritis). De glazen ramen, bevestigd door glasfragmenten, en de verwarmingssystemen (prafurnium) benadrukken hun functionaliteit. Het hergebruik van materialen in de vijfde eeuw, met name door Sint Valerianus voor de bisschopsgroep, markeerde de overgang naar het Paleo-Christelijke tijdperk. Tegenwoordig bieden de thermale baden van Cimiez, geassocieerd met het nabijgelegen archeologisch museum, een uniek overzicht van het dagelijks leven en de zeepraktijken in de Romeinse Galliër.

Externe links