Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De drie zoutvlakten van de Breno, gelegen in Carnac, Bretagne, werden gebouwd tussen 1830 en 1840 door de Compagnie des Salines de Carnac, opgericht tijdens de restauratie. Deze granieten gebouwen, met blinde muren verdeeld ongeveer 100 meter van elkaar, waren gelegen op de zoutmijn dam. Hun rol was het opbergen van het verzamelde zout in de 32 anjers van de site, nu verdwenen, waardoor de productie van het weer beschermd werd.

Deze attitudes illustreren het historische belang van saliniteitsactiviteiten in Carnac, een belangrijke economische hulpbron voor de regio. Hun functionele architectuur, aangepast aan de beperkingen van kwelders, weerspiegelt de bouw- en exploitatietechnieken in de 19e eeuw. Hun locatie in het hart van de zoutoplossingen benadrukte hun directe integratie in het productieproces.

Geklasseerd als historisch monument in 1984 voor hun gevels, daken en upliften, zijn deze gebouwen een zeldzaam overblijfsel van de zoutindustrie in Bretagne. Hun behoud maakt het mogelijk om de ruimtelijke en economische organisatie van de zoutoplossing te begrijpen, evenals hun progressieve daling met het verdwijnen van de anjers. Hun huidige staat biedt een materieel getuigenis van die tijd, hoewel hun locatie nu als onduidelijk wordt beschouwd (niveau 5/10).

Externe links