Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het graf van Oscar Wilde, genaamd Flying Demon Angel, is een monumentaal werk gelegen op de Père-Lachaise begraafplaats in Parijs (20e arrondissement). Gebeeldhouwd tussen 1911 en 1914 door Jacob Epstein, een Amerikaanse kunstenaar, werd het gefinancierd door Helen Carew, een bewonderaar van de Ierse schrijver. Het monument, gesneden in een 20-tons blok van Hopton Wood Stone, is geïnspireerd door een Assyrische gevleugelde stier tentoongesteld in het British Museum. Sinds 1950 is het ook de thuisbasis van de as van Robert Ross, Wilde's minnaar en uitvoerder.

Bij de inauguratie veroorzaakte het werk een schandaal vanwege de prominente genitale delen van de engel, beschouwd als onfatsoenlijk. Een anekdote meldde dat in 1961 twee Britse bezoekers, geschokt, de testikels van het standbeeld met stenen braken. De fragmenten dienden zelfs als papieren klembord voor de begraafplaats curator voor twee jaar. Dit detail, gecombineerd met de traditie van lipstick kussen achtergelaten door bewonderaars sinds de jaren negentig, droeg bij aan de romantische en subversieve legende van het monument.

Gerangschikt als historisch monument in 1995 (perpetuïteitssubsidie nr. 55 PA 1909), werd het graf in 2011 gerestaureerd dankzij de familie Wilde en de Ierse regering. De ontbrekende eigenschappen, zoals het geslacht van de sfinx geamputeerd in 1961, werden gedeeltelijk gereconstrueerd in 2000 door een zilveren prothese, een idee van kunstenaar Leon Johnson. Om het werk te behouden, werden twee meter kunststof ramen geïnstalleerd in 2011, waardoor lippenstift afzettingen.

Het monument belichaamt vandaag een literair, artistiek en LGBTQ+ symbool, en trekt jaarlijks duizenden bezoekers. Zijn gedurfde stijl, het combineren van Assyrische invloeden en moderniteit, evenals zijn turbulente geschiedenis, maken het een unieke plaats van bedevaart naar de Lachaise Vader. Verleden controverses en hedendaagse eerbetoon benadrukken zijn status als een cultureel icoon, veel verder dan alleen begrafenis.

Externe links