Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Menhirs de la Can d'Issanges vormt een megalithisch complex in Bédouès, in het departement Lozère, in de regio Occitanie. Deze groep, die vandaag uit drie granietmenhirs bestaat, dateert uit de Neolithische periode. Oorspronkelijk waren volgens de inventaris van Charles Morel in 1940 vier menhirs van ongeveer 3 meter hoog op de site aanwezig. Deze monumenten weerspiegelen de culturele en religieuze praktijken van lokale prehistorische samenlevingen, hoewel hun exacte functie blijft besproken door archeologen.

Het terrein werd officieel erkend en beschermd door een bevel van 5 juni 1941, waarin de overige drie menhirs werden genoemd als historische monumenten. Deze bescherming weerspiegelt het erfgoed belang van deze overblijfselen, representatief voor het megalitisme in Lozère. Menhirs de la Can d'Issanges maakt deel uit van een breder netwerk van regionale megalithische sites, die de menselijke bezetting en overtuigingen van neolithische gemeenschappen in Zuid-Frankrijk illustreren. Hun behoud stelt ons in staat om de technieken van grootte en erectie van megalieten te bestuderen, evenals hun rol in het prehistorische landschap.

De beschikbare gegevens uit bronnen zoals Wikipedia en Monumentum benadrukken de geschatte locatie van de site bij Bédouès, met een Insee code (48050) die de verankering in de Lozère bevestigt. Hoewel informatie over hun precieze gebruik of rituele context ontbreekt, blijven deze menhirs een tastbare marker van de oude geschiedenis van de regio, die de aandacht trekt van onderzoekers en erfgoedliefhebbers.

Externe links