Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Tumulus de la Folatière, gelegen in Luxé in het departement Charente, is een megalithisch gebouw uit het Neolithicum. Het werd voor het eerst beschreven in 1848 door Jean-Hippolyte Michon, die meldde dat de bewoners het af en toe als steengroeve gebruikten. Gerangschikt als historisch monument op 9 januari 1957, is het nooit grondig onderzocht of bestudeerd. Oorspronkelijk was het 120 m lang voor 20 m hoog, maar de instorting en materiaalbemonstering verminderde zijn hoogte tot 10 m vandaag.

De tumulus werd aanvankelijk ingelijst door twee dolmens nu vernietigd, en de zuidoostelijke punt had vier conische eminences. Vlakbij, een tweede ronde tumulus, de dolmen du Roc, gehuisvest een begrafenisruimte gedeeld door een pilaar gegraveerd met een kont, ontdekt door Auguste-François Lièvre na gedeeltelijke vernietiging van de site met dynamiet. In het museum van Angoulême worden geëxtrudeerde meubels bewaard, waaronder een gehuchtsbasis en botgereedschap.

Een derde dolmen, die van Bel Air, gelegen op enkele meters afstand, blijft meer dan een pijler die al op het oppervlak sinds de jaren 1880. Deze structuren illustreren het belang van neolithische begrafenispraktijken in de regio, hoewel hun huidige toestand de door de eeuwen heen ervaren degradaties weerspiegelt. Michon's beschrijvingen en de interventies van Lièvre blijven de belangrijkste documentaire bronnen op deze grote megalithische site in Nouvelle-Aquitaine.

Externe links