Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Montils, nu in ruïnes, werd gebouwd in de 12e eeuw onder de impuls van Thibault IV van Blois (bekend als de Grote) om de provincie te beschermen tegen vijandelijke invallen, vooral die van Sulpice van Amboise rond 1144. De site, strategisch geplaatst op een rotsachtige spoor met uitzicht op de Beuvron, werd een bolwerk genaamd Castrum de Monticiis, genoemd in de Comtal charters. De ronde toren, nog zichtbaar, diende als een centrale kerker in een drievoudige behuizing, met een interne put en ondergrondse voor logistiek of defensief gebruik.

In de 14e eeuw werd het fort gerestaureerd door Gui de Châtillon en beschadigd in 1356 tijdens de invallen van de Zwarte Prins (Édouard de Woodstock) tijdens de Honderdjarige Oorlog. Hoewel de directe vernietiging door de Engelsen blijft besproken, verwijzen de bronnen naar gedeeltelijke ontmanteling, misschien door zijn verdedigers. De toren, die 16 meter in diameter was, verloor zijn gleuven, maar hield zijn innovatieve hydraulische systeem voor die tijd: een cilindrische pijp waardoor het water van de bron te beklimmen vanaf de eerste verdieping.

De godsdienstoorlog (16de eeuw) veroorzaakte een fatale klap op het kasteel. In 1614 wees een rapport al op "weer en sloop" op de muren. Onder Lodewijk XIV werd het fort, dat verouderd was geworden, in 1697 verlaten en verkocht aan Charles de la Vallée, schildknaap en voormalig heer van Monsieur, broer van de koning. De huidige overblijfselen van de toren, puin van omheinde huizen en monumentale poorten werden geclassificeerd als een historisch monument in 1986.

Externe links