Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De staalfabriek van Uckange, opgericht in 1890 door de Duitse onderneming Gebrüder Stumm, maakt deel uit van de industriële uitbreiding van de Moezel die na 1871 is geannexeerd. In de vallei van Fensch gebruikt het eerst de lorraine minette, een lokaal ijzerarm erts, om gietijzeren geulen te produceren. Tussen 1890 en 1913 werden zes hoogovens gebouwd, die in 1913 bijna 600 mensen in dienst hadden. De fabriek is voortdurend aan het moderniseren, onder Franse controle in 1919 na de Eerste Wereldoorlog, alvorens te worden geïntegreerd in de Forges en Acierie du Nord et de Lorraine (FANL).

In het midden van de oorlog ging de fabriek door crises (tijdelijke sluitingen in de jaren '20 en '30), maar gespecialiseerd in het vormen. Vanaf de jaren zestig verliet het Minette aan geïmporteerde mineralen (Brazilië, Mauritanië), de enige Franse fabriek van speciale lettertypen na de concentratie van de sector. Technische innovaties markeren deze periode: brandstofolie injectie en aardkool, automatisering, en zelfs plasma fakkels testen in de jaren tachtig. Ondanks deze vooruitgang leidde de daling van de markt tot de definitieve sluiting in 1991, na decennia van herstructurering.

De U4 hoogoven, herbouwd in 1976 en geautomatiseerd in 1988, is behouden gebleven dankzij de mobilisatie van de MECILOR vereniging (opgericht in 1991 door voormalige werknemers). Het is een historisch monument in 2001, het is geïntegreerd in de Jardin des Traces, een aangelegd gebied dat industrieel geheugen en culturele conversie combineert. De site, nu eigendom van de stedelijke gemeenschap van Val de Fensch, herbergt projecten zoals het MetaFensch onderzoeksplatform (2016) en filmopnamen. De toekomst is geïnspireerd op grensoverschrijdende modellen, zoals de Völklingen hoogovens (Duitsland) of de Esch-Belval hoogoven (Luxemburg), geclassificeerd bij UNESCO.

De fabriek in Uckange illustreert de veranderingen in de ijzer- en staalindustrie van Lotharingen: van het Duitse tijdperk (1871-1918) tot de deïndustrialisering van de jaren tachtig. Het technische erfgoed (koepers, giethal, riolering) en sociale (werkgever memoires gedragen door MECILOR) maken het een symbool van het industriële erfgoed van het Grote Oosten. De huidige uitdagingen zijn onder meer het veiligstellen van de site voor binnenbezoeken en integreren in een toeristische en wetenschappelijke dynamiek, tussen behoud en innovatie.

Toekomst

Na een conservatiecampagne, ondersteund door de MECILOR vereniging, wordt de U4 hoogoven geclassificeerd, geïntegreerd in een aangelegd gebied, de Jardin des Traces.

Externe links