Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Gallo-Romeinse heiligdom van Mazamas, ook bekend als de Chiron Sanctuary, is een archeologische site gelegen 4 km ten zuiden van Saint-Léomer, in het departement Wenen (New Aquitaine). Het bestaat uit twee klassieke tweeling tempels, gebouwd in de 1e eeuw n.Chr. op de locatie van een fanum dat dateert uit de 1e eeuw v.Chr. Dit eerste gebouw, van vierkant plan met een perifere galerie, werd waarschijnlijk door brand vernietigd voordat het werd vervangen door het Flaviaanse heiligdom. Samen, omringd door een 3500 m2 peribol, markeert een van de grootste heilige gebieden in Midden-West-Frankrijk.

De site, bezet al als het Midden Neolithicum, ervoer een fase van monumentisme in het Bovenrijk, met stenen tempels ter vervanging van bederfelijke materialen. Een metallurgie workshop werd geïdentificeerd voor de Lateniaanse periode, hoewel het religieuze gebruik ervan niet werd bevestigd. Het heiligdom werd verlaten in de derde eeuw en vervolgens opnieuw in de Middeleeuwen door een agrarisch gehucht genoemd in de twaalfde eeuw. Er zijn weinig middeleeuwse structuren in de oude omheining, behalve een put die de peribolwand overlapt.

Na de Tweede Wereldoorlog werd de site in 1964 erkend door François Eygun, vervolgens methodisch gezocht door Emile de Lavergne, eigenaar en hoogleraar geneeskunde, voor meer dan dertig jaar. De gemeente Saint-Léomer heeft in 1973 een historisch monument opgericht, dat in 2017 werd overgenomen door de gemeente Saint-Léomer. Remnants omvatten tempel stichtingen, een oostelijke dubbele veranda, en bases die standbeelden of kolommen kunnen ondersteunen.

Het heiligdom is gelegen aan de zuidelijke rand van het gebied Pictons, vlakbij de grenzen van de Bituriges Cubes en de Lemovices. Er is geen secundaire agglomeratie in de buurt geïdentificeerd, hoewel een oude weg die Poitiers verbindt met La Souterraine niet ver passeert. De site, gevoed door aangrenzende vijvers, illustreert het belang van landelijke plaatsen van eredienst in de Gallo-Romeinse organisatie, voordat de geleidelijke daling vanaf de derde eeuw.

De opgravingen toonden sporen van materiaalherstel na het verlaten, met muren ofwel volledig gedemonteerd (laten volledige loopgraven) of gedeeltelijk bewaard tot hun funderingen. Het metselwerk van de tempels, gemaakt van kleine balgen, contrasteert met eerdere technieken in pis. Het ontbreken van uitgebreide prospectie beperkt de kennis van de omliggende beroepen, hoewel er aanwijzingen zijn van continuïteit van de landbouwactiviteit tot de middeleeuwse periode.

Externe links