Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het viaduct van Chapeauroux, ook wel bekend als het viaduct van de Nieuwe Wereld, is een stenen spoorwegbrug gebouwd om de rivier de Chapeauroux in de gemeente Saint-Bonnet-de-Montauroux, in Lozère. In 1870 voltooid, maakt het deel uit van de Cevennes lijn, een spoorlijn rijk aan kunstwerken. Dit viaduct, 433 meter lang en bestaat uit 28 bogen van 12 meter, is gebogen met een straal van 260 meter, met de vorm van de vallei.

De werkzaamheden begonnen omstreeks 1857 onder de Compagnie du Grand Central, die failliet ging en in 1862 werd overgenomen door de Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée (PLM). De ingenieurs Dombre, Ruelle en Joubert ontwierpen het viaduct om een smalle zone over te steken bij de samenvloeiing van de Allier en de Chapeauroux, terwijl het beschermd werd tegen overstromingen. De Marigues en Ramon bedrijven voltooiden het werk begin 1870, en de lijn werd ingehuldigd op 16 mei 1870. De site onthult de overblijfselen van het Gallische dorp Condate, een station aan de Via Agrippa in Gevaudan.

Het viaduct is sinds 28 december 1984 opgenomen als historisch monument. De alternatieve naam, viaduct van de Nieuwe Wereld, komt uit het kamp van arbeiders geïnstalleerd op een plaats dan onbewoond. De bouw van dit grote gebouw in een niet aan zee grenzend gebied is een belangrijk teken van de lokale bevolking. Een carnetvormige kluis, zichtbaar op het kerkhof van Saint-Haon, getuigt van de impact van het project.

Het viaduct leidt naar het zuiden naar Chapeauroux station, dat dient als een kruispunt station en station voor de Allier kloof toeristische trein. Met zijn 20 meter gemiddelde hoogte blijft het een opmerkelijk voorbeeld van de 19e eeuwse spoorwegtechniek.

Externe links