Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het viaduct van Morez, gelegen in de gemeente Hauts de Biel (voorheen Morez) in Bourgondië-Franche-Comté, maakt deel uit van een set van zes viaducten en drie tunnels gebouwd om de stations van Morbier en Morez, ver van 1500 m in vlucht d'oiseau, maar gescheiden door een hoogte van 125 m. Dit ambitieuze project, dat aan het begin van de 20e eeuw werd uitgevoerd, had ten doel een spoorverbinding tot stand te brengen die is aangepast aan de topografische beperkingen van het Jura-massief, met een maximale helling van 3%. Het viaduct van Morez, met name, overspant de vallei van de Évalude op 40 m hoogte en onderscheidt zich door zijn negen bogen van 20 m open, ontworpen in lokale kalksteen puin en Villebois (Ain) grootte stenen.

Dit viaduct, dat in 1912 werd ingehuldigd als onderdeel van de sectie Morez-Saint-Claude, is het werk van ingenieur Paul Séjourné, een belangrijke figuur van de bruggen en rijbanen van de PLM (Parijs-Lyon-Mediterranees). De bouw, van 1909 tot 1911, gebruikte een innovatieve techniek van opeenvolgende blanco rollen per sectie om kosten en structurele stoornissen te beperken. Stayed nam ook elegante gewelven in de trommelvliezen, hoewel hij kritiek had op de esthetiek a posteriori. Het viaduct, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1984, symboliseert de technische brutaliteit van de infrastructuur van de bergen in het begin van de twintigste eeuw.

De spoorwegcontext van die tijd werd gekenmerkt door de wens om de bergachtige gebieden van de Jura te openen, waar de horlogeindustrie en lokale metallurgie (zoals in Morez) efficiënte verbindingen nodig hadden. De zes viaducten en drie tunnels op de lijn, waaronder de Crottes op een klif, illustreren deze aanpassing aan steile reliëfs. Het station van Morez, gelegen op 736 m boven de zeespiegel, werd een strategische knooppunt tussen de valleien, ondanks de uitdagingen van de geografie. Het viaduct Morez, met zijn gietijzeren leuningen en versterkte betonbatterijen, blijft een symbolische getuigenis van dit tijdperk van spoorweginnovatie.

De gebruikte materialen, zoals lokaal en Villebois kalksteen puin, of de rails geïntegreerd in de funderingen, weerspiegelen een logica van economie en duurzaamheid. Het viaduct, 238 m lang en 4,68 m breed, past in een straalkromme van 250 m met een helling van 4 mm/m, technische kenmerken aangepast aan lijnbeperkingen. Zijn inscriptie in de titel van Historische Monumenten in 1984 benadrukt zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn rol in de geschiedenis van het Jurassische transport.

Het spoorwegcomplex, waaronder de viaducten van Morbier, Crottes, Romand, Évalude en de Bron, alsmede de tunnels van Crottes, Frasses en Pasture, vormt een samenhangend systeem ontworpen door Moron ingenieurs (Ponts en Chaussées) en Moris (PLM). Deze werken, die tussen 1900 en 1912 in gebruik werden genomen, verminderden de reistijden en versterkten de lokale economie, terwijl ze zich in het Juralandschap integreren. Tegenwoordig zijn ze een opmerkelijk industrieel en technisch erfgoed, getuige van de vindingrijkheid van de bouwers van die tijd.

Externe links