Bouw van een viaduct 1914-1916 (≈ 1915)
Geregisseerd door Louis Harel de La Noë.
1922
Inbedrijfstelling
Inbedrijfstelling 1922 (≈ 1922)
Na versterking van het schort.
1948
Sluiting van de lijn
Sluiting van de lijn 1948 (≈ 1948)
Einde spoorwegoperatie.
3 mars 2014
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 3 mars 2014 (≈ 2014)
Officiële registratie.
17 novembre 2014
Verbod op verplaatsing
Verbod op verplaatsing 17 novembre 2014 (≈ 2014)
Verstoorde toestand van schorten.
2016
Herstelproject
Herstelproject 2016 (≈ 2016)
Voor 2019-2020 gepland.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het viaduct in zijn geheel (niet kadaster, publiek domein): registratie bij bestelling van 3 maart 2014
Kerncijfers
Louis Harel de La Noë - Hoofdingenieur
Fabrikant van het viaduct.
Oorsprong en geschiedenis
Het Caroual viaduct, gelegen in Erquy aan de Côtes d'Armor, is een spoorwegconstructie gebouwd tussen 1914 en 1916 onder leiding van ingenieur Louis Harel de La Noë. Met een lengte van 109,25 meter en een hoogte van 17,50 meter bestaat het uit zeven overspanningen, waaronder een centrale boog van 45 meter gewapend beton, omlijst door metselwerk en betonnen bogen. Dit viaduct illustreert de innovatieve technieken van Harel de La Noë, waarbij normalisatie, prefabatie ter plaatse en gebruik van gewapend beton, kenmerkend voor de grote werken van het lokale spoorwegnet, worden gecombineerd.
Het viaduct werd in 1922 na het werk om het schort te versterken (toevoeging van sparren en horden) op de lijn Yffiniac-Matignon geserveerd tot de sluiting in 1948. In 2014 werd het een historisch monument dat in 2014 uit de circulatie werd genomen vanwege de verslechtering van de schorten en vangrails. Het gemeentehuis van Erquy heeft voor 2019-2020 naar schatting 1,25 miljoen euro aan restauratieprojecten gepland om dit karakteristieke erfgoed van de spoorwegen van Breton te behouden.
Het viaduct belichaamt het industriële erfgoed van de Côtes d'Armor en de knowhow van Harel de La Noë, pionier van gewapend beton in Frankrijk. De architectuur, gekenmerkt door kruisbogen van Sint Andrew en lokale materialen (stenen, puddingue), maakt het een unieke getuigenis van de spoorwegtechniek van het begin van de twintigste eeuw. Vandaag de dag blijft het een symbool van het Bretonse technische erfgoed, ondanks de uitdagingen van de instandhouding ervan.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen