Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Viaduct de Caroual à Erquy en Côtes-d'Armor

Côtes-dArmor

Viaduct de Caroual

    22430 Route de Pléneuf
    22430 Erquy
Viaduc de Caroual
Viaduc de Caroual
Viaduc de Caroual
Crédit photo : SamFa - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1914-1916
Bouw van een viaduct
1922
Inbedrijfstelling
1948
Sluiting van de lijn
3 mars 2014
Historische monument classificatie
17 novembre 2014
Verbod op verplaatsing
2016
Herstelproject
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het viaduct in zijn geheel (niet kadaster, publiek domein): registratie bij bestelling van 3 maart 2014

Kerncijfers

Louis Harel de La Noë - Hoofdingenieur Fabrikant van het viaduct.

Oorsprong en geschiedenis

Het Caroual viaduct, gelegen in Erquy aan de Côtes d'Armor, is een spoorwegconstructie gebouwd tussen 1914 en 1916 onder leiding van ingenieur Louis Harel de La Noë. Met een lengte van 109,25 meter en een hoogte van 17,50 meter bestaat het uit zeven overspanningen, waaronder een centrale boog van 45 meter gewapend beton, omlijst door metselwerk en betonnen bogen. Dit viaduct illustreert de innovatieve technieken van Harel de La Noë, waarbij normalisatie, prefabatie ter plaatse en gebruik van gewapend beton, kenmerkend voor de grote werken van het lokale spoorwegnet, worden gecombineerd.

Het viaduct werd in 1922 na het werk om het schort te versterken (toevoeging van sparren en horden) op de lijn Yffiniac-Matignon geserveerd tot de sluiting in 1948. In 2014 werd het een historisch monument dat in 2014 uit de circulatie werd genomen vanwege de verslechtering van de schorten en vangrails. Het gemeentehuis van Erquy heeft voor 2019-2020 naar schatting 1,25 miljoen euro aan restauratieprojecten gepland om dit karakteristieke erfgoed van de spoorwegen van Breton te behouden.

Het viaduct belichaamt het industriële erfgoed van de Côtes d'Armor en de knowhow van Harel de La Noë, pionier van gewapend beton in Frankrijk. De architectuur, gekenmerkt door kruisbogen van Sint Andrew en lokale materialen (stenen, puddingue), maakt het een unieke getuigenis van de spoorwegtechniek van het begin van de twintigste eeuw. Vandaag de dag blijft het een symbool van het Bretonse technische erfgoed, ondanks de uitdagingen van de instandhouding ervan.

Externe links