Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse villa van Séviac, gelegen in Montreal-du-Gers, Gers, is een belangrijke archeologische site in het zuidwesten van Frankrijk. Bezet voor bijna een millennium, deze plaats was eerst een bescheiden huis in de eerste eeuw, voordat een weelderige aristocratische villa in de tweede eeuw, geherstructureerd aan het einde van de vierde eeuw. De site onderscheidt zich door zijn set polychrome mozaïeken, gemaakt tussen het laatste derde van de 4e en de eerste helft van de 5e eeuw, die bijna 625 m2 beslaat. Deze werken, toegeschreven aan de School of Aquitaine, versierde ontvangst- en circulatieruimten, werden tussen 2016 en 2018 gerestaureerd onder een doorschijnende beschermende structuur.

De site kan zijn ontdekt in 1864 toen een boerderij werd gebouwd, maar de eerste ernstige opgravingen werden uitgevoerd in 1868 door Abbé Monnier, die er een mozaïek ontdekte. Het onderzoek werd voor de Eerste Wereldoorlog geïntensiveerd en daarna hervat dankzij Paulette Aragon-Launet, lid van de Gers Archeological Society. Deze, geïnspireerd op de verslagen van haar vader over de opgravingen van Dr. Odilon Lannelongue (1911), herontdekt de site in 1959 en voerde jaarlijkse campagnes van 1967 tot 1997. In 2003 werd het eigendom van de site overgebracht naar de gemeente Montréal-du-Gers, nadat het werd beheerd door de Association for the Protection of Monuments and Sites of l'Armagnac.

De villa, georganiseerd rond een binnenplaats van 30 meter, omvatte binnenlandse ruimtes, thermale baden en ontvangstkamers ingericht met opmerkelijke mozaïeken, zoals de boommozaïek (420-440). In het noorden blijft de pars rustica (landbouwgedeelte) onontgonnen, terwijl in het oosten een vestibule en een verwarmde apse kamer, vergroot in de vijfde eeuw, getuigen van de pracht van de plaats. De zuidvleugel huisvest privé baden (tepidarium, caldarium) en latrines. In de zesde eeuw werd er een christelijke Baptisterie toegevoegd, en de ruïnes werden een necropolis tussen de achtste en elfde eeuw. Geclassificeerd als historisch monument in 1978 (uitgebreid in 2012 en 2014), maakt de villa sinds 2008 deel uit van de archeologische pool Elusa Capitale Antiek.

De gevonden voorwerpen omvatten een bronzen teen (390 g, verdwenen sinds 1910), Pyreneeën marmeren hoofdsteden (420-440), en alledaagse artefacten (olielampen, fibules, gereedschappen). Een marmeren kop (~400) en fragmenten van beeldjes (Venus anadyomen, putto) worden nu blootgesteld. De mozaïeken, gerestaureerd door SOCRA (Periguous), zijn beschermd door een doorschijnend dak van 2.070 m2. De site illustreert de evolutie van een laat aristocratisch huis, van heidendom tot christendom, in een regionale context gekenmerkt door de Romanisering en transformaties van de Hoge Middeleeuwen.

De opgravingen onthulden een voortdurende bezetting, van privébaden tot middeleeuwse begrafenissen, die sociale en religieuze veranderingen weerspiegelen. De villa van Séviac, door zijn staat van instandhouding en de kwaliteit van zijn decoraties, biedt een uitzonderlijke getuigenis van het leven van de Gallo-Romeinse elites in Aquitaine, tussen de Romeinse traditie en de opkomst van de middeleeuwse wereld.

Externe links