Bouw van het spoor 118 av. J.-C. (≈ 100 av. J.-C.)
Het werk begint onder Cneus Domitius Ahenobarbus.
71 av. J.-C.
Pompey Trophy
Pompey Trophy 71 av. J.-C. (≈ 100 av. J.-C.)
Erectie bij Panissars Pass.
1995
Bescherming van de afdeling
Bescherming van de afdeling 1995 (≈ 1995)
Registratie van de resten van Pinet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Cneus Domitius Ahenobarbus - Proconsul Roman
Initiator van de weg in 118 B.C.
Pompée - Romeins generaal
Zet een trofee op de Panissars Pass.
Oorsprong en geschiedenis
De Domitian Way (Via Domitia) is een Romeinse weg gebouwd uit 118 v.Chr. Het verbond Italië met het Iberisch schiereiland door de Narbonnaise Gallië over te steken, waardoor militaire en commerciële communicatie mogelijk werd. De 780 km lange route liep door grote steden als Nîmes, Narbonne en Beaucaire en werd met kilometers en kunstwerken, zoals bruggen, verbonden.
Pinet, Occitanie, is een van de overblijfselen nog zichtbaar vandaag. Het spoor werd ontworpen om zo recht mogelijk te zijn, met een gelaagde structuur van grind en kiezels, soms geplaveid in stedelijke gebieden. Het heeft een sleutelrol gespeeld bij het vervoer van Romeinse legioenen, kooplieden en keizerlijke vertegenwoordigers, terwijl het de lokale economie stimuleert door middel van uitwisselingen tussen steden.
Na de val van het Romeinse Rijk bleven bepaalde delen van de Domitiaanse Weg in gebruik in de middeleeuwen, geïntegreerd in routes zoals de Strata franca of Caminum Gallicum. In Pinet, net als elders, helpen archeologische opgravingen en beschermingen voor historische monumenten (zoals het in 1995 vermelde gedeelte) dit erfgoed te behouden. De route symboliseert het Romeinse erfgoed in Frankrijk en zijn blijvende invloed op moderne wegennetwerken.
De bouw van de weg werd gemotiveerd door de Romeinse verovering van de Narbonese Galliër, voltooid rond 120 v.Chr. Het koppelde Italiaanse en Spaanse netwerken met steden als Narbonne (Narbo Martius), opgericht in 118 v.Chr. De bouwtechnieken varieerden naargelang het terrein, met opmerkelijke bruggen zoals Lurs of Ambrussum, nog gedeeltelijk zichtbaar.
De Domitiaanse Weg wordt genoemd in oude bronnen zoals de Vicarello bekers, de Puisinger's tafel en Antonins route. Zijn route, vaak overgenomen door moderne wegen (zoals de A9 of de N100), illustreert het historische belang ervan. Bij Pinet maakt het stuk deel uit van een bredere set beschermde overblijfselen, die de Romeinse techniek weerspiegelen en de aanpassing aan mediterrane landschappen.
Mijlpalen, zoals die zichtbaar bij Beaucaire of Castelnau-le-Lez, markeerden de afstanden en opeenvolgende reparaties aan het spoor. Deze elementen, evenals de stadsdeuren (zoals de Auguste naar Nîmes poort), onderstrepen het monumentale en functionele karakter van het spoor. Tegenwoordig is de Domitiaanse Weg een symbool van oud erfgoed, bestudeerd voor zijn rol in Romanisering en culturele uitwisselingen in Gallië.
