Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romaanse kerk van San Giovanni de Carbini, gedateerd uit de 12e eeuw, wordt beschouwd als een van de oudste van Corsica. In de pisanstijl maakte het deel uit van een cultureel ensemble waaronder een campanile en een doopkapel, alleen de kerk en de klokkentoren gedeeltelijk herbouwd in de 19e eeuw. Zijn elegante proporties en zijn fries van externe archeologieën maken het tot een opmerkelijk voorbeeld van de eilandromaanse kunst. De opgravingen onthulden de fundamenten van een nabijgelegen Paleo-Christelijke kerk, San Quilico, vandaag in ruïnes.

In de middeleeuwen was Carbini de bakermat van de Giovannali, een egalitaire sekte die in 1354 door paus Innocentius VI ketter werd verklaard. De Giovannali, geïnspireerd door een radicale interpretatie van het evangelie van Johannes, pleitte voor het delen van goederen en vrouwen, en weigerde seigneuriale autoriteit. Volgens de kronieken zijn hun nachtelijke bijeenkomsten in de kerken ontaard in orgieën. De sekte werd vernietigd door de Corsicanen door pontificale orde, en het dorp, verlaten, werd herbevolkt door families van Sartene. De kerk van San Giovanni werd gereserveerd voor de edelen, terwijl San Quilico de Giovannali diende.

Het gebouw werd in 1886 geclassificeerd als historisch monument dankzij de tussenkomst van Prosper Mérimée, die zijn erfgoedwaarde benadrukte. De restauratie van de campanile aan het eind van de 19e eeuw en die van de kerk in 1983 behouden haar oorspronkelijke kenmerken. Tegenwoordig herbergt de kerk opmerkelijke religieuze meubels, waaronder een standbeeld van Johannes de Doper van de 19e eeuw, en blijft een sleutelgetuige van de middeleeuwse en religieuze geschiedenis van Corsica.

De archeologische site onthult ook sporen van oude bezetting, genoemd uit de 2e eeuw door Ptolemaeus. Carbini's piève, waar de kerk van afhankelijk was, was ooit een van de meest uitgebreide op het eiland, die zich uitstrekte van Bavella naar Figari. Het dorp, nu geclassificeerd als een verspreid landelijk gebied, behoudt een traditioneel 17e-18e eeuws gebouw en behoort tot het Regionale Natuurpark van Corsica, op het grondgebied van Alta Rocca.

Externe links