Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Wilson Bridge, oorspronkelijk de Koninklijke Brug genoemd, werd gebouwd tussen 1765 en 1778 onder leiding van ingenieurs Mathieu Bayeux en Jean-Baptiste de Voglie, ter vervanging van de oude 11e eeuw Eudes Bridge. De stad bestaat uit 15 bogen en 434 meter lang. De bouw leidde tot de verdwijning van het eiland Santiago en de uitwijzing van 900 families van lavendel en vissers.

In 1789 stortten vier bogen in noordelijke richting in, waarvoor reparaties nodig waren tot 1810. De brug werd in 1918 omgedoopt tot Wilson Bridge als eerbetoon aan de Amerikaanse president Woodrow Wilson. Beschadigd tijdens de twee wereldoorlogen (vernietigingen in 1940 en 1944) werd het telkens herbouwd.

Een dramatische ineenstorting vond plaats in 1978, toen zes bogen en de zuidelijke rand instortten, waardoor 110.000 inwoners van water werden beroofd en elektriciteit en telefoonnetwerken werden verstoord. De oorzaken waren onder meer de winning van aggregaten in de Loire, een droogte in 1976 die de funderingen verzwakte en de besparingen tijdens de bouw. Het is tussen 1980 en 1982 voor 81 miljoen frank gereconstrueerd en in 1982 heropend.

Sinds 2013 is de brug gastheer van de Tours tram, en sinds 2020 is gereserveerd voor voetgangers, fietsers en het openbaar vervoer. Een symbool van het toeristische erfgoed, maakt deel uit van een 66 hectare geheime site langs de Loire, beschermd sinds 1950. Zijn geschiedenis weerspiegelt de technische, sociale en militaire uitdagingen van Tours, van het Oude Regime tot het hedendaagse tijdperk.

Externe links