Toegewezen wederopbouw 1364-1380 (≈ 1372)
Uitgereikt aan Jean Van Houtte, volgens de bronnen.
1532
Overgang naar de familie van Wignacourt
Overgang naar de familie van Wignacourt 1532 (≈ 1532)
Overdracht door het huwelijk van de seigneury.
XVe siècle
Bouw van een kerker
Bouw van een kerker XVe siècle (≈ 1550)
Middeleeuws element is vandaag nog zichtbaar.
1799
Gedeeltelijke vernietiging van het kasteel
Gedeeltelijke vernietiging van het kasteel 1799 (≈ 1799)
Donjon bleef ondanks de schade.
1869-1872
Bouw van het neogotische herenhuis
Bouw van het neogotische herenhuis 1869-1872 (≈ 1871)
Zuid uitbreiding van bestaande kerker.
début XIXe siècle
Transformatie naar een ontvangstruimte
Transformatie naar een ontvangstruimte début XIXe siècle (≈ 1904)
Het toevoegen van Louis XV stijl panelling.
3 décembre 2002
Historisch monument
Historisch monument 3 décembre 2002 (≈ 2002)
Bescherming van de kerker en archeologische reserves.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerker (cad. A 1088) en de percelen A 851 t/m 853, 855, 1054 als archeologische reserve: inschrijving bij beschikking van 3 december 2002
Kerncijfers
Jean Van Houtte - Lord and Presumed Reconstructor
Aangeschreven reconstructie tussen 1364 en 1380.
Famille de Wignacourt - Eigenaar uit 1532
Verwerving door huwelijk van de seigneury.
Oorsprong en geschiedenis
Kasteel Wignacourt, gelegen in Fleêtre, heeft zijn oorsprong in het 2e kwart van de 15e eeuw, hoewel de wederopbouw vaak wordt toegeschreven aan Jean Van Houtte tussen 1364 en 1380. De kerker, gebouwd in de 15e eeuw, is het oudste element dat nog bestaat. Dit monument ging door eeuwen van transformatie, vooral nadat de eigneury van Flêtre, in 1532, in Wignacourt's familie door huwelijk. De gedeeltelijke vernietiging van het kasteel in 1799 spaarde de kerker, die te moeilijk te vernietigen was, en markeerde een keerpunt in zijn architectonische geschiedenis.
Aan het begin van de 19e eeuw verwierf een industrieel het eigendom en beloofde een nieuwe woning te bouwen op het terrein van het oude verwoeste kasteel. De kerker werd vervolgens omgetoverd tot een receptiekamer, ingericht met Louis XV-stijl paneel, mengen middeleeuwse erfgoed en klassieke elegantie. Tussen 1869 en 1872 werd ten zuiden van de kerker een neogotisch herenhuis gebouwd, dat zijn oorspronkelijke inrichting en decoratie tot op heden bewaarde. Deze opeenvolgende toevoegingen illustreren de evolutie van de architectonische smaak en de aanpassing van de site aan nieuwe functies, tussen prive-residentie en ontvangstplaats.
De kerker en enkele omliggende percelen werden op 3 december 2002 in de Historische Monumenten vermeld, waarbij hun erfgoedwaarde werd erkend. Deze classificatie beschermt met name de archeologische resten en de kerker, stille getuige van de metamorfoses van het kasteel. Hoewel gedeeltelijk vernietigd, de site behoudt sporen van zijn middeleeuwse verleden, terwijl de integratie van 19e en 20e eeuw elementen, een rijke en complexe geschiedenis.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen