Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel Wignacourt à Flêtre dans le Nord

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château fort
Nord

Kasteel Wignacourt

    18 Route de Strazeele
    59270 Flêtre
Crédit photo : Médard - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1364-1380
Toegewezen wederopbouw
1532
Overgang naar de familie van Wignacourt
XVe siècle
Bouw van een kerker
1799
Gedeeltelijke vernietiging van het kasteel
1869-1872
Bouw van het neogotische herenhuis
début XIXe siècle
Transformatie naar een ontvangstruimte
3 décembre 2002
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De kerker (cad. A 1088) en de percelen A 851 t/m 853, 855, 1054 als archeologische reserve: inschrijving bij beschikking van 3 december 2002

Kerncijfers

Jean Van Houtte - Lord and Presumed Reconstructor Aangeschreven reconstructie tussen 1364 en 1380.
Famille de Wignacourt - Eigenaar uit 1532 Verwerving door huwelijk van de seigneury.

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Wignacourt, gelegen in Fleêtre, heeft zijn oorsprong in het 2e kwart van de 15e eeuw, hoewel de wederopbouw vaak wordt toegeschreven aan Jean Van Houtte tussen 1364 en 1380. De kerker, gebouwd in de 15e eeuw, is het oudste element dat nog bestaat. Dit monument ging door eeuwen van transformatie, vooral nadat de eigneury van Flêtre, in 1532, in Wignacourt's familie door huwelijk. De gedeeltelijke vernietiging van het kasteel in 1799 spaarde de kerker, die te moeilijk te vernietigen was, en markeerde een keerpunt in zijn architectonische geschiedenis.

Aan het begin van de 19e eeuw verwierf een industrieel het eigendom en beloofde een nieuwe woning te bouwen op het terrein van het oude verwoeste kasteel. De kerker werd vervolgens omgetoverd tot een receptiekamer, ingericht met Louis XV-stijl paneel, mengen middeleeuwse erfgoed en klassieke elegantie. Tussen 1869 en 1872 werd ten zuiden van de kerker een neogotisch herenhuis gebouwd, dat zijn oorspronkelijke inrichting en decoratie tot op heden bewaarde. Deze opeenvolgende toevoegingen illustreren de evolutie van de architectonische smaak en de aanpassing van de site aan nieuwe functies, tussen prive-residentie en ontvangstplaats.

De kerker en enkele omliggende percelen werden op 3 december 2002 in de Historische Monumenten vermeld, waarbij hun erfgoedwaarde werd erkend. Deze classificatie beschermt met name de archeologische resten en de kerker, stille getuige van de metamorfoses van het kasteel. Hoewel gedeeltelijk vernietigd, de site behoudt sporen van zijn middeleeuwse verleden, terwijl de integratie van 19e en 20e eeuw elementen, een rijke en complexe geschiedenis.

Externe links