Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Guise, dat vanaf de 10e eeuw op een rotsachtige sporen uitkijkt over Oise, belichaamt de evolutie van de militaire architectuur over een millennium. Het eerste bezit van een vazalfamilie van de Graven van Vermandois (aangehaald in 945), werd gebouwd tussen 951 en 1056. In de 12e eeuw ging het door het huwelijk met de familie van Avesnes, waarna het koninklijke fort werd na de vernietiging in 1177 door de Graven van Vlaanderen en Henegouwen. Philippe Auguste herbouwde het in 1186, markerend zijn strategische rol in feodale conflicten en de Honderdjarige Oorlog.

In de 16e eeuw, onder Claude de Lorraine toen François de Guise, werd het kasteel omgetoverd tot een citadelbastion van Jean de Renaud en de Italiaanse ingenieur Bellarmato (1538). Vier bastions (Alouette, Charbonnière, Moineau, Haute-Ville) en een galerie met tegenmijnen maken het tot een modern bolwerk. Vauban heeft in de 17e eeuw aanpassingen doorgevoerd, ondanks een strategische daling. De site, theaters van herhaalde belegering (1594 door Hendrik IV, 1635 tijdens de Dertigjarige Oorlog), verzette zich ook tegen Duitse offensiefen in 1914-1918, voordat gedeeltelijk vernietigd door Franse artillerie in 1918.

Het kasteel is bewaard gebleven in extremis van de sloop in 1952 door de Club du Vieux Manoir, en is geclassificeerd als historisch monument (donjon in 1924, samen in 2008). De opgravingen onthulden de overblijfselen van het collegiaal Saint-Gervais (16e eeuw, 300 pleinen), een middeleeuws seigneurieel paleis en een arsenaal van acht verdiepingen. Tegenwoordig het eigendom van de stad Guise, de site wordt gerestaureerd door jongerenwerven en open voor het publiek, een illustratie van zowel Franse militaire geschiedenis en vestingtechnieken van de 10e tot de 17e eeuw.

Onder de opmerkelijke afleveringen, het kasteel huizen in 1425 Jean de Luxembourg, die zijn restauratie financiert met het losgeld van Jeanne d'Arc. In 1689 werd een protestantse vrouw, Dame Du Fay de La Taillée, daar voor haar geloof voor haar uitzetting in 1697 opgesloten. De huidige resten van de kerker, gebastioneerde behuizingen, kerkbasissen en kazematten bieden een compleet panorama van defensieve aanpassingen, van middeleeuwse ophaalbruggen tot Renaissance tegenmijnen.

De Eerste Wereldoorlog liet diepe littekens: in 1914, het fort tijdelijk geblokkeerd Duitse vooruitgang, maar de gevechten van 1918 verminderde het kasteel tot zijn kerker en wallen. Het werd een carrière in de jaren '20 en dreigde in 1953 met verwoesting en dankt zijn overleving aan de actie van André Malraux, die in 1963 de inspanningen van het oude manoir beloonde. Sinds 1965 hebben de gemeente en vereniging haar restauratie voortgezet, terwijl zij evenementen zoals bezoeken aan LSF (2011) organiseerde.

Externe links