Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Choisel's forthuis, ook wel bekend als Choysel, is een 13e-eeuws middeleeuws gebouw, grondig getransformeerd in de 15e en 18e eeuw. Het ligt 900 meter boven zeeniveau op een tepel in het noordoosten van het dorp Saint Paul (Savoie), het was het centrum van de seigneury van Choisel, opgericht in de 14e eeuw. Zijn overblijfselen, waaronder een huis en drie gedeeltelijk beschadigde torens in 1794, getuigen van zijn defensieve en residentiële rol. De familie van Seyssel bezat het vanaf de 13e eeuw tot de Revolutie en markeerde zijn geschiedenis met allianties, erfenissen en conflicten in verband met de soevereiniteit van Savoyard.

Oorspronkelijk behoorde het fief tot de familie van Seyssel, die hem van de bisschop van Belley hield en niet van de graaf van Savoye, zoals Aymon de Seyssel in 1263 getuigde. In de loop der eeuwen kwam de seigneury in handen van verschillende leden van deze lijn, waaronder Guigon de Seyssel (1350), Pierre de Seyssel (1390, Burggraaf van Novalaise) en Antoine de Seyssel (1560), die trouwde met Marie de Lucinge, en bracht de Fief buurman van Malet. Het fort werd ook tijdelijk gedeeld met de gebroeders Allamand (1432.

Aynard de Seyssel (1602 Zijn wil van 1618 wijst zijn enige zoon aan als zijn opvolger. Het sterke huis, strategisch gelegen, was betrokken bij de Franco-Savoyard conflicten: in 1630 werd Aynard bevolen om de plaats te verdedigen tijdens een Franse invasie. De laatste burggraaf, zoals Charles-François de Seyssel (†1782), wisselde af tussen Choisel en hun winterverblijf in Yenne, voordat de revolutie een keerpunt markeerde.

De Franse Revolutie leidde tot de verkoop van het kasteel als nationaal goed in 1793, ondanks de pogingen van Sébastienne-Pétronille de Seyssel (weduwe van Charles-François) om het te behouden door de torens geschoren. Beschuldigd van het uitvoeren van activiteiten in strijd met de openbare orde, ziet ze de nalatenschap in beslag genomen. In de 19e eeuw kwam het kasteel in handen van de ridder Perrin de Lépin, vervolgens van de familie Bauds (1900) en uiteindelijk van Joseph Dullin (1945). Vandaag de dag blijft alleen nog over, inclusief de basis van het kruis van gerechtigheid en de armen van de ridder van Lépin bij de ingang.

Architectuur combineert het forthuis een huis en drie torens (twee op de gevel, één op de achterkant), gerenoveerd met deurramen in de 15e eeuw en toevoegingen aan de 18e eeuw. De torens, gezonken in 1794, en het hof beschutting de sporen van seigneuriële jurisdictie herinneren aan haar gerechtelijke en nobele verleden. De site, hoewel gedegradeerd, blijft een getuigenis van de machtsstrijd in Savoye tussen nobele families, kerkelijke autoriteiten en het Franse koningschap.

Externe links