Aankoop van domein 1862 (≈ 1862)
Jules-Félix Gévelot verwerft 500 ha.
1862-1864
Bouw van het kasteel
Bouw van het kasteel 1862-1864 (≈ 1863)
Werken geleid door Henri Amiard.
1869
Verkiezing van Gévelot
Verkiezing van Gévelot 1869 (≈ 1869)
Deputy van Orne.
1904
Overlijden van Gévelot
Overlijden van Gévelot 1904 (≈ 1904)
In het kasteel van Godfit.
26 juin 2012
Registratie MH
Registratie MH 26 juin 2012 (≈ 2012)
Gevels, tuin en beschermde gebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gevels en daken van het kasteel, evenals de trap naar rechts met zijn kooi en glas-in-lood ramen, de inrichting van de oude eetkamer met inbegrip van wandtapijten en glas-in-loodramen; de recreatietuin met zijn omheining muren; de gevels en daken van het wachthuis gelegen aan de westingang, van het tuinhuis, van het wachthuis gelegen aan de oostingang, van de autohangar op gewelfde kelders voor oud gebruik van marechalerie, cartronerie, pers; de gevels en daken van de twee gebouwen voor het gebruik van doosstallen en varkensijzer/chenil; het sluitrooster van het wachthuis en de hekken van het landgoed (Box YC 22, geplaatst Dieufit): registratie op volgorde van 26 juni 2012
Kerncijfers
Jules-Félix Gévelot - Industrieel en parlementslid
Eigenaar en sponsor van het kasteel.
François-Gabriel Bertrand - Voormalig burgemeester van Caen
Verkoper van het landgoed in 1862.
Henri Amiard - Duitse architect
Fabrikant van het kasteel.
Oorsprong en geschiedenis
Het château de Dieufit, gelegen in de gemeente Bellou-en-Houlme (Orne, Normandië), is een emblematisch gebouw uit het 3e kwart van de 19e eeuw, gebouwd tussen 1862 en 1864 onder impuls van de Parijse industrieel Jules-Félix Gévelot. In 1862 verwierf hij een landgoed van meer dan 500 hectare van de burgemeester van Caen, François-Gabriel Bertrand, om een "model" boerderij te bouwen op basis van de principes van industriële organisatie toegepast op de landbouw. De werken, waarbij maximaal 1.600 werknemers worden gemobiliseerd in een context van economische crisis, veranderen de site in een innovatief landbouw- en wooncomplex, waarbij werkgeverswoningen, slaapzalen voor personeel en technische gebouwen (stallen, persen, cartronerie) worden gecombineerd. Het kasteel, ontworpen door de flerische architect Henri Amiard, belichaamt het Tweede Rijk stijl, met een duidelijke scheiding van ruimtes volgens sociale klassen, terwijl het verenigen van de structuur.
Het landgoed integreert technische vooruitgang voor de periode, zoals een systeem van Decauville rails koppelen van de verschillende elementen, en een zorgvuldige architectonische inrichting: gevels versierd met dierensculpturen, barometer ramen, en rijk versierd interieur (tapserie, glas-in-lood ramen). Het pand, zeer populair, droeg bij aan de reputatie van Gévelot, verkozen tot parlementslid voor Orne in 1869. Toen hij stierf in 1904 in het kasteel, werd de site geleidelijk verdeeld in twee verschillende eigenschappen. Sinds 26 juni 2012 zijn verschillende elementen (kasteel, tuin, landbouwgebouwen, poorten) in de historische monumenten opgenomen, waaruit blijkt hoe belangrijk het erfgoed is.
De architectuur van het kasteel weerspiegelt een dubbele roeping: aristocratische residentie en productieve boerderij. De gevel op de tuin, speciaal ontworpen, contrasteert met de functionele ingangen gereserveerd voor personeel. De aangrenzende gebouwen (het tuinhuis, stallen, autohangar) markeren de autarchische ambitie van het landgoed, ontworpen om zowel een woonruimte als een modern boerderijmodel te zijn. Vandaag de dag, de site blijft een prive-eigendom, maar zijn erfgoed inscriptie behoudt zijn industriële en architectonische erfgoed.
Het kasteel van Dieufit illustreert de gouden eeuw van modelboerderijen in Normandië, waar de aristocratie en de industriële bourgeoisie experimenteren met rationele landbouwmethoden. Zijn geschiedenis is onlosmakelijk verbonden met die van Jules-Félix Gévelot, een belangrijke figuur in de Franse industrialisering, wiens nalatenschap doorgaat via dit hybride domein, zowel een symbool van economische macht als sociale innovatie voor zijn tijd.
