Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Rauschenburg, ook bekend als Rauschenburg in het Duits, was een kasteel gebouwd in 1470 op het terrein van de voormalige gemeente Gichwiller, nu verbonden aan Ingwiller in de Nederrijn. In tegenstelling tot een lokale legende waarin Johannes Mentelin werd gebouwd en de uitvinding van de typografie ter plaatse, bevestigen de archieven dat het door de drukker Adolf Rusch is gebouwd. De naam van het kasteel komt niet van het lawaai van de persen (zoals gesuggereerd door de populaire lymologie gekoppeld aan het werkwoord rauschen, "resonaat"), maar eerder van de oprichter, Rusch, die beweert in zijn geschriften. De site, strategisch, werd omringd door gracht gevoed door Moder en beschermd door moerassen, hoewel gedomineerd door de Sternberg berg.

Na de dood van Adolf Rusch verkocht zijn weduwe Salome, de dochter van Mentelin, het kasteel in 1470 aan Simund Wecker IV von Zakład-Bitsch, baili d'Ingwiller. Na het uitsterven van deze lijn in 1551 verhuisde het landgoed naar de Graven van Leiningen-Westerburg, waardoor het een administratief centrum en residentie was voor hun lokale baili, evenals een af en toe jachtrelais. Rauschenbourg bleef ook een defensieve rol vervullen, die diende als toevluchtsoord voor de Comtal familie tijdens de onrust, zoals tijdens de Dertigjarige Oorlog. In 1669 vluchtte graaf Ludwig Eberhard von Leiningen naar zijn kasteel Oberbronn, belegerd door graaf Palatin. De laatste nam het Rauschenbourg niet in handen dankzij zijn vestingwerken, maar de Fransen bezetten het en vernietigden het in 1677, tijdens de Nederlandse Oorlog.

In de 18e eeuw werd het kasteel in 1702 geïntegreerd in de verdedigingslinie van Moder door Jean-Baptiste de Règemorte, tijdens de Spaanse Successieoorlog. Een document uit 1734 beschrijft het als "volledig geruïneerd" en een vuur voltooit zijn vernietiging in het midden van de eeuw. De laatste ruïnes werden beschadigd in 1817, en hun stenen werden hergebruikt voor andere constructies. Vandaag de dag is er niets meer over op het oppervlak, maar plannen van de 18e eeuw en beschrijvingen laten toe om de architectuur te reconstrueren: een vierkant van 50 meter zijde, omgeven door grachtmetselaars van 30 meter breed, met torens in hoeken en een centraal huis. De site blijft een plek naar vernoemd.

De architectuur van het Rauschenbourg weerspiegelde zijn tweeledige gebruik, zowel residentiële als militaire. Het kasteel was toegankelijk via een ophaalbrug naar het westen, die naar een poorttoren leidde, terwijl torens en halfronde torens zijn hoeken versterkten. De grachten, geleverd door de Moder, en de omliggende moerassen ingewikkeld de zetels, hoewel de nabijheid van de Sternberg gaf een dominant standpunt van de aanvallers. In 1704 was een deel van de courtesines al vernietigd, vervangen door korte parapets. De twee grote noordelijke torens, misschien stallen, waren voor die datum verdwenen, maar het hoofdhuis bleef nog steeds. De geleidelijke verdwijning van het kasteel is te wijten aan het verlaten van het kasteel na de Nederlandse oorlog en de schade die in latere conflicten is geleden.

Externe links