Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Notre-Dame de L'Hôpital-sous-Rochefort, gelegen in het departement Loire in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, is een religieus gebouw uit de 12e eeuw. Oorspronkelijk behoorde het tot een priorij die afhankelijk was van de Benedictijnse abdij van de Chaise-Dieu, zoals blijkt uit een overeenkomst die in 1116 met de aartsbisschop van Lyon werd gesloten. Vandaag de dag blijft de romaanse periode slechts het plein van het kruis van de transept, de rest is opnieuw ontworpen in de 15e en 16e eeuw.

Het schip en de klokkentoren werden herbouwd in de 15e eeuw, gelijktijdig aan de rand van het dorp, onder impuls van de vroegere Guillaume de la Merlée, die ook de kluis van het schip herbouwd. Het koor bewaart muurschilderingen gestratificeerd tussen de 15e en 16e eeuw, in opdracht van opeenvolgende eerderen. Onder hen zijn de symbolen van de evangelisten (Tetramorph) geschilderd rond 1485 door Guillaume Mastin de la Merlée, en een vertegenwoordiging van het Laatste Oordeel toegeschreven aan zijn opvolger, Claude Raybe de Saint-Marcel d'Urfé (prieur van 1485 tot 1509). In de 18e eeuw werden Mariaanse scènes in blauwe camaïeu toegevoegd.

Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1938, is de thuisbasis van opmerkelijke meubels, waaronder een renaissance houten maagd met kind (1,58 m), waarschijnlijk geschonken door Claude Raybe van Wales, Prior en raadslid van de hertogen van Bourbon. Dit standbeeld, geclassificeerd in 1892, wordt toegeschreven aan een werkplaats dicht bij de Maître de Beaujeu of aan Lyon ambachtslieden zoals Jean de Chartres. De priorij, nu gedeeltelijk verwoest, werd georganiseerd rond een versterkte binnenplaats geïntegreerd met de muren van het dorp, met gebouwen herbouwd door Guillaume de la Merlée.

De glazen ramen van de apsis, gemaakt in 1854 door schilders-glazen Jean-Baptiste Barrelon en Josephus Veyrat, completeren dit artistieke ensemble. De kerk onderging diverse restauratiecampagnes, waaronder in de 19e eeuw (openstelling van baaien, wederopbouw van de sacristie) en in de 20e eeuw (daken, klokkentoren pijl). De opgravingen van 2002 onthulden de stratificatie van de muurschilderingen en bevestigden hun evolutie tussen de 15e en 16e eeuw.

Architectuur, de kerk mengt granieten balgen, gesneden steen en oude toepassingen. De klokkentoren met vier bogen, opgericht tijdens de vesting van het dorp rond 1440, domineert een gewelfd schip van kernkoppen en een koor met hemi-circulaire apsis. De apsidiolen, gewelfd in cul-de-four, communiceren met het koor aan zijkapellen. De koepel op de stammen van het kruis en de kluizen in gebroken wieg van de kruisbeelden dateren uit de Romaanse periode.

De priorij, verkocht als nationaal goed tijdens de Revolutie, werd verbrand in 1960. Zijn overblijfselen, nu gedeeld tussen particuliere eigenaren en de gemeente, herinneren aan zijn centrale rol in het religieuze en sociale leven van het dorp. Guillaume de la Merlée's grote gepantserde schoorstenen en de sporen van vestingwerken getuigen van haar strategisch belang in de 15e en 16e eeuw.

Verzameling

L'église abrite une statue en bois polychrome représentant la Vierge et l'Enfant. Cette sculpture semble dater du tout début du XVIème siècle. Elle est classée M.H en 1892. Elle mesure 1,56 m.

Externe links