Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame de Montréal, gelegen in de huidige Bourgogne-Franche-Comté, werd gebouwd in de 12e eeuw door de seigneurs van Montreal, in een cruciale tijd tussen romaanse en gotische stijlen. Anseric II stichtte in 1068 een hoofdstuk van kanunniken en transformeerde een bescheiden seigneuriale kerk tot een collegiale kerk gewijd aan de Heilige Maria. Zijn kleinzoon, Anséric III, die in 1146 op kruistocht ging op de oproep van Bernard de Clairvaux, zwoer een nieuwe kerk te bouwen als hij levend terugkeerde. Vanaf 1150 begon hij de bouw van het huidige gebouw, aangevuld door zijn zoon Anseric IV. De collegiale kerk, symbool van seigneurische macht, nu huizen gesneden kraampjes van de zestiende eeuw, aangeboden dankzij een geschenk van Francis I in 1521.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt voor de collegiale samenleving. Het werd een nationale bron in 1794 en werd omgezet in een tempel van het hoogste wezen: zijn tympanum werd gehamerd, zijn kraampjes gedeeltelijk vernietigd, en zijn muren bedekt met republikeinse inscripties. Ondanks de druk, de inwoners van Montreal, bijgenaamd "kleine Vendée" voor zijn verzet, clandestien gehandhaafd katholieke aanbidding. De gedwongen coëxistentie tussen katholieke en revolutionaire culten stopte onder het Rijk, waardoor het gebouw aan de gelovigen werd gegeven. In de 19e eeuw kreeg Eugène Viollet-le-Duc, verleid door zijn "architecturale juweel," zijn classificatie op historische monumenten in 1846 en leidde zijn restauratie, het redden van het gebouw van een bepaalde ruïne.

De architectuur van het college weerspiegelt zijn overgangsperiode. Zijn Latijnse kruisplan, zijn dogische gewelven in het schip (gotisch) en zijn gewelfde bodems (romanen) maken het een zeldzame getuige. De sobere stenen gevel van Coutarnoux is ritmisch door een uitgebalanceerd portaal en een van de oudste rozet in Frankrijk, vergeleken met Viollet-le-Duc met die van Notre-Dame de Paris. Het tympanum, vernietigd bij de Revolutie, droeg ooit een bas-reliëf vervangen door een republikeinse inscriptie nog zichtbaar. Binnen, de 48 renaissance kraampjes (1530.

Het college blijft een woonplek. In de 20e eeuw werd het geclassificeerd in 1846 en profiteerde van restauraties uitgevoerd door lokale verenigingen, zoals de Vrienden van het Collegiaat (opgericht in 1990), die zijn meubels en akoestiek bewaarden. Elk jaar zijn er pelgrims, toeristen en de historische "Montreal in Light" show sinds 2006. De klokken, geïnstalleerd boven de poort boven na de vernietiging van verschillende klokkentorens (de laatste in 1704), maken nog steeds het leven van het dorpsritme. Zijn geschiedenis, verbonden met de Anseric familie, François I en Viollet-le-Duc, maakt het een emblematisch monument van middeleeuwse en herboren Bourgondië.

Externe links