Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Michel de Cuxa, opgericht in de 9e eeuw na de vernietiging van het klooster van Saint-André d'Eixalada door een vloed in 878, vestigde zich op een terrein bezet door een kerk gewijd aan Saint Germain. Onder impuls van de Graaf van Cerdagne-Conflent, met name Sunifred II, ontwikkelde de abdij in 950 het privilege van pontificale immuniteit. De abdijkerk, die vanaf 956 werd gebouwd, werd een pre-Romeins meesterwerk, terwijl de komst van pater Garin, een Clunisiaanse monnik, een kloosterhervorming introduceerde en zijn spirituele en politieke invloed versterkte.

In de 11e eeuw veranderde Abbé Oliba, een belangrijke figuur in het middeleeuwse Catalonië, het klooster grondig door twee op elkaar gelegde kerken toe te voegen (de Crypt van de Crèche en de Triniteit) en door de Lombard klokkentorens op te richten. Deze constructies weerspiegelen een complexe theologische symboliek, waarbij architectuur en spiritualiteit worden gecombineerd. Het klooster, gebouwd in de 12e eeuw onder Abbé Grégoire, markeert het hoogtepunt van de Roussillonese romaanse sculptuur, met zijn roze marmeren hoofdsteden versierd met planten- en dierlijke motieven.

Na eeuwen van achteruitgang gekenmerkt door het verlaten van het gemeenschappelijk leven in de 16e eeuw en de verkoop als nationaal goed in 1791, viel de abdij in puin. Een deel van zijn klooster wordt ontmanteld en verkocht, waaronder voorwerpen die zijn overgenomen door de Amerikaanse beeldhouwer George Grey Barnard, nu tentoongesteld in het Metropolitan Museum of Art in New York. In de 20e eeuw hielpen restauratiecampagnes de abdijkerk te redden en het klooster gedeeltelijk te reconstrueren, terwijl de abdij sinds 1957 een klooster en een culturele plek van leven werd.

De architectuur van Cuxa illustreert de overgang tussen preromaanse en nieuwe stijlen, met een schip naar onderpand, een opvallende transept en halfronde apsidiolen. De enige overgebleven zuidelijke klokkentoren, met zijn lendenbanden en getweernde baaien, getuigt van Lombardische invloed. De hoofdstad van het klooster, gesneden in Villefranche marmer, vertegenwoordigt plantenmotieven, echte of fantastische dieren, en religieuze scènes, die het lokale vakmanschap en culturele uitwisselingen van het tijdperk weerspiegelen.

De jube stand, gesloopt in de 16e eeuw, was een zeldzaam voorbeeld van een Romaans koorhek, versierd met symbolische sculpturen gecentreerd op Christus. De pilaren van Petrus en Paulus, gedateerd vanaf het einde van de 11e eeuw, tonen een Mossagais invloed, met auréole figuren en dierlijke motieven. Deze elementen, gedeeltelijk verspreid of hergebruikt, benadrukken het artistieke en spirituele belang van Cuxa in het middeleeuwse occitaans klooster.

Tegenwoordig is de abdij, eigendom van de gemeente Codalet, geclassificeerd als een historisch monument. Het herbergt een Benedictijnse gemeenschap en herbergt culturele evenementen, die zijn erfgoed door zijn architectuur, tuinen (zoals de iris) en zijn rol in het lokale leven. De continue restauraties, die in de jaren dertig van de vorige eeuw werden gestart, beogen dit uitzonderlijke erfgoed te behouden, symbool van de artistieke en historische rijkdom van de Roussillon.

Externe links