Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Breuil-Benoît, gelegen in Marcilly-sur-Eure in het departement Eure, wordt op 8 mei 1137 gesticht door Foulques de Marcilly, met de komst van monniken uit de abdij van Vaux-de-Cernay. Zijn naam, Brolium Benedicti in het Latijn, komt van de heerschappij van Sint Benedictus overgenomen uit zijn stichting in een plaats genaamd The Breuil. Het werd een Cisterciënzer abdij in 1147 en markeerde zijn gehechtheid aan deze invloedrijke kloosterorde.

De abdijkerk, gewijd aan Maria en Sint Johannes de Doper, werd gebouwd in 1190 dankzij de financiering van Guillaume de Marcilly, die terugkeerde van de kruistocht. Het werd in 1224 gewijd door de bisschoppen van Evreux Richard en Gautier de Chartres. Thibaut de Marly werd abt tussen 1235 en 1247. De abdij onderging vervolgens transformaties, met name onder de handelsabt Michel Poncet de La Rivière († 1728) en de laatste abt, Denis Péguilhan de Harboust († 1804).

Verkocht als nationaal eigendom, wordt een deel van de gebouwen, inclusief het transept, vernietigd om de stenen terug te krijgen. In 1842 kocht Gustave de Reiset, broer van de directeur van het Louvre, de abdij en begon met de restauratie. De kerk werd in 1854 gerestaureerd. De Graaf van Reiset richtte een museum op, verspreid na zijn dood in 1905 en zijn weduwe in de jaren twintig. Sinds 1995 werken nieuwe eigenaren eraan om het te behouden.

De Breuil-Benoît Abbey is nu de enige Cisterciënzer kerk in Normandië. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1993, het getuigt van middeleeuwse religieuze architectuur en de levendigheid van de geschiedenis, van de monastieke stichting tot haar moderne restauraties. De rijke iconografie, waaronder 18e-eeuwse tekeningen en 19e-eeuwse foto's, illustreert het belang van het erfgoed.

Externe links