Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Michel de Saint-Mihiel, gesticht in 708 of 709 door graaf Wulfoalde en zijn vrouw Adalsinde, werd voor het eerst gevestigd aan de kust van Castellion voordat ze werd verplaatst naar de rand van de Maas rond 820 onder de impuls van Abbé Smaragde, dicht bij Louis le Pieux. De laatste, tussen 816 en 826, verleende vijf keizerlijke diploma's aan de abdij, waardoor het een Karolingische intellectuele centrum dankzij haar bibliotheek, herbouwd in de achttiende eeuw in een configuratie die nog steeds zichtbaar is vandaag.

In de loop van de eeuwen onderging de abdij verschillende grote reconstructies: een Romaanse klokkentoren en een ottonische toren (XI eeuw), een Benedictijner schip (XVIe), dan aanpassingen in de 17e en 18e eeuw, waaronder de uitbreiding van de abdij paleis. De abdij werd ontbonden in 1791 en veranderde zijn gebouwen in een rechtbank en gevangenis. De bibliotheek, bewaard gebleven ondanks de oorlogen (inclusief een Franse schelp in 1915), behoudt nog 8.700 boeken, waarvan 74 manuscripten en 86 incunables.

De site is sinds 1998 de thuisbasis van het Museum voor Heilige Kunst van de Maas, geboren uit een verlangen om goudsmidschap en religieuze beelden van de afdeling te beschermen. Onder zijn schatten, La Pâmoison de la Vierge (voor 1532) van Ligier Richier, een meesterwerk in eerder geschilderd walnoot, getuigt van de lorrain kunst van de Renaissance. Het hoofd van Christus, vandaag in het Louvre, zou uit deze gesneden groep komen.

De abdij illustreert ook de turbulente geschiedenis van Lotharingen, tussen verwoestingen (oorlogen, revolutie) en restauraties (met name na 1918, tijdens de Salient van Saint-Mihiel). De beschermde elementen zijn onder meer de kerk, de capitulaire zalen, het klooster en de bibliotheek met zijn originele decoratie, geclassificeerd Historisch Monument.

De Benedictijnen, gerenommeerde geleerden, vormden een eclectische verzameling: 3.441 lekenboeken uit de achttiende eeuw (geschiedenis, wetenschap, wet) voegden religieuze manuscripten toe. De bibliotheek werd in 1848 aan de stad toevertrouwd voordat ze openbaar werd. Ondanks de verliezen blijft het een unieke getuigenis van monastieke intellectuele leven.

De abdij was ook verbonden met prioriteiten zoals Laître-sous-Amance (XI eeuw), verenigd in Saint-Mihiel in 1592 voordat ze verkocht werden als nationaal goed. De architectuur mixt balgen, dogische gewelven (nef), en koepels (chœur), die de opeenvolgende reconstructies weerspiegelen onder leiding van meesterwerkmeesters zoals Marc Boulanger of Thomas-Jean Tomas.

Externe links