Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Ferme, die in de 6e eeuw werd gesticht door een Benedictijnse gemeenschap, werd in de 11e en 13e eeuw herbouwd om de pelgrims van Compostela te herbergen. Het werd aanvankelijk een versterkte klooster, het werd een plaats van ontvangst en zorg onder toezicht van de bisschop van Bazas en de abdij van Saint-Florent van Saumur. De monniken woonden daar tot hun verdrijving in 1080, vervangen door volgelingen van de heilige Mauri, die de huidige abdij bouwden.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog (14de eeuw) werd de abdij versterkt: gegraven gracht, ommuurde ramen of omgezet in moordenaars, en galerie van het klooster verwijderd. De gebouwen, voortdurend aangepast tot de 19e eeuw, zijn georganiseerd rond een verharde binnenplaats. De capitulaire kamer, het huis van de abdij en de slaapzaal bezetten respectievelijk de oost-, zuid- en westvleugels. De abdij had toen 7 prioriteiten, 8 molens en land verspreid over 6 parochies.

In de 16e en 17e eeuw markeerden de godsdienstoorlogen de abdij diep. De claustrale gebouwen werden aangepast voor defensieve doeleinden: de ingang werd versterkt door uitlopers die een veronderstelling ondersteunen, en de grote rosace mourée. Het bed werd opnieuw ontworpen, evenals de rechtszaal, die in een oude hostellerie was ondergebracht. Na 1453, de abdijen introduceerden elementen van comfort, als een monumentale 16e eeuwse open haard, nu zichtbaar in het oude scriptorium.

In de 18e eeuw, onder de handelsabdij, daalde de abdij. De monniken verlieten uiteindelijk de plaats voor de Revolutie en gaven de abdij aan de parochie en de gebouwen aan de gemeente. Ze huisvesten daarom een school, een stadhuis en vandaag een museum over het kloosterleven. De abdij, die sinds 1886, en de in 1990 geregistreerde kloostergebouwen als historisch monument worden genoemd, getuigen van dit rijke verleden.

De abdijkerk, begonnen in de 12e eeuw, presenteert een Latijns kruisplan met een uniek schip en een drie-absid tangentiële bed, versierd met 30 hoofdsteden, waaronder 18 historische gebouwen. Het kruis van de transept, bedekt met een kluis op usures gesneden in de Saintongeese stijl, is een van de eerste voorbeelden van dit type in Aquitaine. De klokkentoren, gebruikt als kerker tijdens de honderdjarige oorlog, domineert het geheel.

De romanhoofdsteden van de abdij illustreren bijbelse en moraliserende scènes, zoals Daniel in de leeuwenkuil of David en Goliath. Deze beelden, van uitzonderlijke kwaliteit, weerspiegelen de regionale artistieke invloed. De abdij, gelegen op een pelgrimsroute, speelde ook een juridische en sociale rol, met een rechtszaal ingericht met een allegorie van gerechtigheid, herinnerend aan de aanzienlijke machten van de abt, zowel lokale heer als vertegenwoordiger van de koninklijke rechtvaardigheid.

Externe links