Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sint-Peter en Paulus van Neuwiller-lès-Saverne, in de Nederrijn, is een oude Benedictijnse abdij gesticht in de achtste eeuw, toegeschreven aan bisschop Sigebaud van Metz (723). Dit iconische monument, geclassificeerd in 1840, illustreert een superpositie van architectonische stijlen: Romaans (XII eeuw), Gotisch (XIII eeuw), en Barok (XVIII eeuw). Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door grote reconstructies, met name na een brand in 1177 en toevoegingen zoals het westerse massief dat tussen 1768 en 1773 werd opgericht door architect François Pinot.

De kerk herbergt opmerkelijke elementen zoals het relikwie van de heilige Adolphe, de doopvonten uit de 12e eeuw en 15e eeuwse wandtapijten in de kapel van Sint-Sebastiaan, die het leven van de heilige illustreren. De bekentenis, gewelfd onder het koor, herbergde ooit de relikwieën van de heilige Adolphe (tot de 11e eeuw) en liet pelgrims toe om zijn graf te vereren. De romaanse hoofdsteden van de bovenste kapel, gesneden in de 12e eeuw, en de structuur van het schip gedateerd 1258-1259 (dendrochronologie) getuigen van de artistieke rijkdom van de site.

In de 13e eeuw werden het koor, de transept en het schip in gotische stijl herbouwd, met hondenkluizen en rozen. In de achttiende eeuw werd een barokke inrichting toegevoegd, waaronder een Dupont-orgel en een hoofdhoes van de toren van Jean-Baptiste Pertois (1773). Na de revolutie werd de abdij een parochiekerk. In de 19e eeuw heeft architect Émile Boeswillwald (1852-1858) het monument gerestaureerd en een ruiterpijl aan de kruistoren toegevoegd en de Romaanse structuren geconsolideerd. De glas-in-loodramen, vervangen in 1899, vullen deze stilistische evolutie aan.

De site behoudt ook resten van het klooster en de hoofdstukzaal (XIIth De opeenvolgende transformaties weerspiegelen haar centrale rol in het Elzasische religieuze en gemeenschapsleven, van de basis tot het huidige gebruik.

Archeologische en tekstuele bronnen (zoals hoofdstukrekeningen of dendrochronologische analyses) bevestigen de bouwfasen: 8e eeuw (primitieve apse), 11e 12e eeuw (chevet en crypten), 12e 13e eeuw (gotische reconstructie), en 18e 11e eeuw (barokke verfraaiingen en restauraties). De abdij blijft een uitzonderlijk getuigenis van heilige kunst in de Elzas, waarbij geschiedenis, toewijding en architectonisch erfgoed worden gemengd.

Externe links