Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Hauts-de-France
  4. Somme
  5. 80100 Abbeville

  6. Voormalig Rames fabriek

Voormalig Rames fabriek dans la Somme

Somme

Voormalig Rames fabriek

    272 Chaussée d'Hocquet
    80100 Abbeville
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Ancienne manufacture des Rames
Crédit photo : APictche - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1700
1800
1900
2000
1665
Verwerkende Stichting
1709-1713
Bouw van bestaande gebouwen
1724
Een piek in de productie
1790
Transformatie in een particulier bedrijf
1804
Inkoop door Michel Grandin
1867
Laatste sluiting
1984-1986
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken van de vleugels van de winkels van de duiventuin; de duivenier (Box AP 99, 100): binnenkomst op bevel van 28 december 1984; Gevels en daken van het meesterhuis en de twee vleugels van de werkplaatsen; de toegangspoort en de twee paviljoens (Box AP 312): indeling bij decreet van 20 maart 1986

Kerncijfers

Jean-Baptiste Colbert - Minister van Lodewijk XIV Initiator van de fabricage in 1665.
Josse Van Robais - Nederlandse oprichter en fabrikant Gehuisvest in Abbeville om de fabriek te leiden.
André van Robais - Fabricageleider In 1790 ging hij bij Amelin.
Louis Nicolas Amelin - Onderhandelaar en partner Partner in 1790 om het bedrijf te redden.
Michel Grandin - Fabrikant en verwerver Koop de fabriek in 1804.
Jean Antoine Vayson - Laatste eigenaar van tapijten Permanente bedrijfssluiting in 1912.

Oorsprong en geschiedenis

De Koninklijke Vervaardiging van Bedlinnen van Abbeville, bekend als Manufacture des Rames, werd opgericht in 1665 op initiatief van Colbert. Deze laatste nodigde Josse Van Robais, een Nederlandse linnen- en wandtapijtfabrikant, uit om zich met financiële steun in Frankrijk te vestigen. De fabriek, gespecialiseerd in luxe lakens, werd al snel een van de grootste industriële vestigingen van zijn tijd, met werk aan maximaal 3.000 werknemers op zijn hoogtepunt rond 1724. De productie werd uitgevoerd naar Europese prijzen.

Het huidige gebouw, gebouwd tussen 1709 en 1713, centraliseerde de werkplaatsen verspreid over de stad. De monumentale Lodewijk XVI-stijl portal is versierd met motieven die de maritieme handel en de Golden Fleece oproepen. De fabriek had financiële problemen tijdens de Franse Revolutie, wat leidde tot haar transformatie in een particuliere onderneming (Van Robais, Amelin en Cie) voordat ze in 1804 werd gekocht door Michel Grandin, vervolgens door Jean-Baptiste Randoing.

De activiteit daalde na het vrijhandelsverdrag met Engeland in 1860, en de productie eindigde in 1867. De gebouwen werden overgenomen door een tapijtfabriek, die in 1912 werd gesloten. Tegenwoordig bestaat de site uit wooneenheden. De fabriek illustreert de Franse industriële geschiedenis, gekenmerkt door technische innovaties en economische uitdagingen, waaronder mechanisatie in de 19e eeuw en buitenlandse concurrentie.

Ondanks de beperkingen van die tijd kregen de protestantse Van Robais speciale toestemming om te aanbidden. Hun bedrijf had niet alleen werkplaatsarbeiders, maar ook meer dan 10.000 thuiswerkers in dienst, aldus historicus Odile Castel. Dit model voorzag grote moderne particuliere productie.

Gerangschikt in een historisch monument, behoudt de fabriek opmerkelijke architectonische elementen, zoals de dovecote, de gevels van de werkplaatsen en de huisvesting van de werkgever. Deze blijven getuigen van het economische en sociale belang en van de aanpassing aan de industriële ontwikkelingen, van ambachtelijke produktie tot mechanisatie.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Bladzijde Monumentum