Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De archeologische site Marais, gelegen in Saint-Jorioz aan de rand van het meer van Annecy, is een uitzonderlijke getuigenis van de meersteden van de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Het illustreert de menselijke bezetting in een wetland, met overblijfselen van habitat en houten steunstapels die vandaag nog zichtbaar zijn. Deze structuren, die dateren van het Neolithicum tot de Bronstijd, vormen een belangrijk erfgoed van de Europese prehistorie en bieden inzicht in levensstijlen en bouwtechnieken uit die tijd.

De site van de Marais is ontdekt in 1989 na een impactstudie en wordt specifiek toegeschreven aan het Midden Neolithicum (XXXVIIIe eeuw v.Chr.). Archeologisch onderzoek heeft ons in staat gesteld om zowel het herstelde meubilair als de natuurlijke omgeving te bestuderen en zo een gedetailleerde reconstructie van de kustbezetting op dit moment mogelijk te maken. De palen, gelegen op een oppervlak van 165 meter bij 30, onthullen een gestructureerde ruimtelijke organisatie, typisch voor meer nederzettingen.

Gerangschikt Historisch Monument in opdracht van 24 oktober 2011, de site is volledig beschermd, inclusief het ondergedompelde gebied en de archeologische resten. De precieze coördinaten (Lambert II uitgebreid) en de plannen die aan de classificatievolgorde zijn gehecht, definiëren een centraal gebied rondom de palen, waarbij het belang van de site voor wetenschap en erfgoed wordt benadrukt. Lokalisatie, hoewel a priori bevredigend wordt geacht (noot 6/10), blijft een uitdaging voor studies vanwege de onderdompeling ervan.

Deze site maakt deel uit van een breder netwerk van meersteden in de regio Rhône-Alpes, die worden gekenmerkt door hun aanpassing aan het aquatisch milieu. De stile habitats, instrumenten en sporen van de dagelijkse activiteiten geven een overzicht van de leefstrategieën, ambachten en culturele uitwisselingen van Neolithische gemeenschappen. De milieustudie wees ook op interacties tussen mensen en hun ecosystemen, met inbegrip van de exploitatie van meerbronnen.

De overblijfselen van de Marais, hoewel gedeeltelijk toegankelijk via gespecialiseerde studies, zijn niet toegankelijk voor het publiek voor regelmatige bezoeken. Hun in situ behoud en continue studie verrijken echter de kennis van de eerste sedentaire samenlevingen van de regio. De site blijft een emblematisch voorbeeld van onderwaterarcheologie, waarbij wetenschappelijke benaderingen en instandhoudingskwesties worden gecombineerd.

Externe links