Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het station werd geopend op 23 juni 1846 door de hertogen van Nemours en Montpensier, die Louis-Philippe vertegenwoordigden. Het werd ontworpen door de ingenieur Jean-Claude Arnoux en markeerde het eindpunt van de lijn Sceaux, de eerste spoorlijn in Parijs met zijn innovatieve systeem (brede baan op 1.750 mm en gelede treinen). Het circulaire gebouw, gebouwd in 1842, huwde met een spoorweglus waardoor treinen zonder manoeuvre konden vertrekken, een bijzonderheid verlaten aan het einde van de 19e eeuw vanwege technische beperkingen.

In 1895 werd de lijn uitgebreid naar Luxemburg en het station nam de naam Denfert-Rochereau, ter ere van de kolonel-held van Belfort (1870). De operatie ging van Parijs-Orléans naar de CMP (1937), daarna naar RATP (1948). In de jaren zeventig werd het een centraal centrum van het Franse netwerk. In 1996 werd de architectuur, met een gevel versierd met een Bodet wijzerplaat en basreliëfs ter ere van de spoorlijn, geclassificeerd als historisch monument. Sinds 2013 is het de thuisbasis van het gemeenschappelijke commandocentrum van lijn B, dat gezamenlijk wordt beheerd door de RATP en de SNCF.

Het station behoudt sporen van zijn geschiedenis, zoals de drie originele tracks (tot 2013) of een oude wachtkamer gemaskeerd door distributeurs. In 2018-2019 moderniseerde het werk zijn dokken, waaronder een derde gewijd aan intermediaire eindpunt. Sinds augustus 2019 brengt ze ook hulde aan kolonel Rol-Tanguy, figuur van de bevrijding van Parijs, met een ondertitel op haar panelen. Vandaag, met 4,3 miljoen reizigers per jaar (2014), blijft het een symbool van het Parijse spoorweg erfgoed, in overeenstemming met de metro (lijnen 4 en 6) en meerdere bussen.

Externe links