Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Bel-Air Castle, gelegen ten noorden van het dorp Pertre en Ille-et-Vilaine, is een gebouw gebouwd in twee grote fasen. De eerste campagne, uitgevoerd van 1870 tot 1873 door architect Jacques Mellet voor Louis de Legge, beviel van een klein neogotisch kasteel met het uiterlijk van een villa aan zee. Alleen een paviljoen en een cirkeltoren van die tijd blijven vandaag over. Dit aanvankelijk bescheiden project zal radicaal worden herontworpen door de zoon van de sponsor, Paul de Legge, die Henri Mellet een jeugdvriend en jongere zoon van Jacques een ambitieuze reconstructie toevertrouwt tussen 1910 en 1920.

De tweede campagne verdrievoudigt het oppervlak van het kasteel door het aannemen van een complex tweevleugelig plan gerangschikt op 135°, uitgelijnd rond een vierkant paviljoen, in een Louis XIII stijl. Henri Mellet omvat een galerie, een eretrap en een neogotische kapel, waar hoofdsteden karikatuur maken van het beleid dat de wet van 1905 over de scheiding van de kerk en de staat heeft aangenomen. Dit architectonisch manifest, voltooid in 1928 met zijn park, belichaamt de monarchistische ideologie van zijn sponsors en markeert de sociale beklimming van de Legge, verbonden aan de machtige Hay familie van de Netumières. Het landgoed, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 2001, omvat ook een Franse tuin, een hout, een vijver en beelden gesmolten door de ovens van de Val d'Osne.

Het kasteel stijgt naar de plaats van een voormalig herenhuis, ooit geflankeerd door een vierkante toren en een duivenhuis, omgeven door Franse tuinen en wandelingen. De landschapsarchitecten M. de la Villartaye de Vitré en M. Redont de Paris ontwerpen de terrassen en buiteninrichting, terwijl de standbeelden die de perrons sieren afkomstig zijn van de Bellanger etablissementen of beroemde kopieën zijn. Samen, beschreven door François Loyer als "het laatste grote kasteel van Frankrijk," illustreert de continuïteit van de firma Mellet, waar vader en zoon ingrijpen op deze site, één van Henri's meest ambitieuze.

Registratie voor historische monumenten in 2001 beschermt niet alleen het kasteel in zijn geheel, maar ook het park met zijn standbeeld, omheinde moestuin, hout, vijver en lane tracks. De gevels en daken van de bijgebouwen (huis van de voogd, voormalig herenhuis "Guinefol," porterie, commons, klok en goed) zijn ook bewaard gebleven. Deze site, zowel residentieel als symbolisch, weerspiegelt de politieke en sociale spanningen van zijn tijd, en belichaamt de ambachtelijke en landschapsexcellentie van het begin van de twintigste eeuw.

Externe links