Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Zwarte Poort van Besançon, oorspronkelijk de Poort van Mars genoemd, is een Gallo-Romeinse triomfboog opgericht in de tweede eeuw onder keizer Marc Aurelius (161 Op 16,56 meter hoogte, was het oorspronkelijk bedekt met mooie sculpturen met Griekse en Romeinse godheden, evenals scènes van de gevechten in verband met de Marcomanische oorlogen (166 De innerlijke reliëfs, hoewel zeer gedegradeerd, roepen de vangst van Ctésiphon (hoofddeel) en de gevechten tegen de Germaanse volkeren. De boog herdenkt ook de Germaanse triomf van 176, een combinatie van Marc Aurelius en zijn zoon Commode, bevorderd Augustus in 177.

De precieze datering van de boog werd besproken: aanvankelijk tussen 171 en 175, een diepgaande analyse van de decoraties stelt een constructie tussen 177 en 180 voor. De financiering kan afkomstig zijn van de stad Sequanes, de Romeinse Senaat of beide. Oorspronkelijk markeerde de boog de monumentale ingang van Besançon (Vesontio) voor reizigers die uit Italië komen, zonder een versterkte poort. Het werd geplaatst aan het zuidelijke uiteinde van de Cardus maximus, tussen de lagere stad en de berg Saint-Étienne (voormalige Mons Cælius).

In de derde eeuw, tegenover Germaanse invasies, vestigde Besançon een wal met de boog als stadspoort. Tijdens de middeleeuwen werd het een symbolische grens tussen het capitulaire district (rond de kathedraal) en de benedenliggende agglomeratie. De gebruikte steen, een zachte en gemakkelijk te beeldhouwen Vergenne steen, echter, bleek kwetsbaar voor erosie en vervuiling, het wissen van veel van de originele decoraties.

De Zwarte Poort werd een historisch monument in 1840, en profiteerde van grote restauraties, met name in 1827 onder leiding van architect Pierre Marnotte, dan in de 21e eeuw (2009/2011), waardoor het monument zijn oorspronkelijke kleur kreeg. De stijl wordt gekenmerkt door een overvloed aan mythologische reliëfs (Dioscures, Theseus, Jupiter beuken de Giants), zeldzaam onder Gallo-Romeinse bogen, en een slanke structuur (16 m hoog voor 2 m diep).

De herkenbare historische scènes, zoals Victoria's afbeelding van Tutela (de allegorie van Besançon's bescherming), benadrukken haar rol als keizerlijke propaganda. Ondanks de verslechtering blijft de boog een uitzonderlijke getuigenis van Romeinse triomfkunst in Gallië, waarbij militaire symbolen en mythologie worden gemengd om de Romana Pax en de macht van Rome te vieren.

Externe links