Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Le Carré d'art de Nîmes is een ambitieus cultureel project dat in 1983 werd gelanceerd door Jean Bousquet, burgemeester van de stad, om de lokale culturele invloed te versterken. Het vervangt een voormalige neo-klassieke theater verwoest door een brand in 1952, wiens gevel was de enige overgebleven. Na een internationale competitie in 1984 werd het project van de Britse architect Norman Foster geselecteerd onder die van César Pelli, Jean Nouvel en Frank Gehry. Foster biedt een modern gebouw van glas, staal en beton, in tegenstelling tot het nabijgelegen Romeinse vierkante huis, tempel van de eerste eeuw.

Op 9 mei 1993 werd op het Kunstplein zowel een hedendaags kunstmuseum als een geheime gemeentelijke bibliotheek gevestigd, geïnspireerd op het model van het Centre Pompidou in Parijs. De bibliotheek, rijk aan 380.000 volumes en 800 manuscripten, verhuist hier van zijn historische locatie in het oude Jezuïetenklooster. Zijn genegenheid omvat incunables, 15e-eeuwse boeken, en zeldzame werken zoals Marc Chagall's sterke wateren. De digitalisering en virtuele tentoonstellingen maken een brede verspreiding van dit erfgoed mogelijk.

Het museum presenteert op zijn beurt een collectie van bijna 600 werken van hedendaagse kunst, die de periode van 1960 tot heden bestrijkt. De vertegenwoordigde delen zijn New Realism, Supports/Surfaces en de Arte Povera, met artiesten als Mario Merz, Gerhard Richter of Sophie Calle. De collectie wordt verrijkt door aankopen en deposito's van de FRAC Languedoc-Roussillon en het Fonds national d'art contemporain. Het gebouw, transparant en helder, symboliseert de culturele opening van Nîmes.

Norman Foster is ook verantwoordelijk voor de renovatie van het plein na de overstromingen van 1988, waardoor deze historische ruimte een voetgangers- en culturele plek wordt. Het Kunstplein maakt deel uit van een beleid van culturele decentralisatie, naast andere mediterrane musea zoals de MAC in Marseille of de MAMAC in Nice. De minimalistische architectuur, met een centraal atrium dat de rechtbanken van Nîmes oproept, maakt het een emblematische plaats van de stad.

Het museum werd gerund door verschillende curatoren, waaronder Guy Tosatto (1993-2000), Françoise Cohen (2001-2011) en Jean-Marc Prévost (2012-2024). De bibliotheek werd geleid door figuren als Michel Étienne (2007-2021) en Valérie Travier (sinds 2024). De Carré d'art, genaamd "Musée de France," trekt een gevarieerd publiek, van onderzoekers tot bezoekers, dankzij de tijdelijke tentoonstellingen en het uitzonderlijke erfgoedfonds.

Externe links