Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Castel de la Hierce is een renaissancegebouw gebouwd in de eerste helft van de 16e eeuw (circa 1520-1530) in Brantôme, Dordogne. Het werd opgericht door de familie Albret, waarvan het een van de Fiefs was, op de linkeroever van de Dronne. Het kasteel onderscheidt zich door zijn oorspronkelijke funderingen: het rust op natuurlijke grotten, geïntegreerd in zijn structuur. De architectuur combineert een centraal huis lichaam, een scauguuette naar het westen, een loggia en een ronde toren naar het oosten, evenals een rechthoekige toren pierced met baaien en slede ramen. Een halfronde oratorium, gewelfd met kernkoppen, voltooit het geheel aan de achterkant van de cirkeltoren.

Het kasteel, volledig bewaard gebleven sinds de bouw, illustreert de Renaissance stijl met zijn decoratieve elementen (balusters, tumblers) en zijn symmetrie. Het werd een historisch monument bij decreet van 12 maart 1892 en was oorspronkelijk een pand van de Flamenc van Hierce en de Puy, voordat het in handen van de Sainte-Marie families kwam en vervolgens Dumoulin van Laplante over vier generaties. Er is geen archeologisch bewijs dat wijst op de aanwezigheid van een middeleeuws herenhuis op de site. Vlakbij, een kalksteen klif gegraven uit grotten kijkt uit over de Dronne, het toevoegen van een opmerkelijke natuurlijke omgeving.

Vergelijking met het Puy-Marteau herenhuis, gelegen ten oosten van Brantôme, toont overeenkomsten in de decoratieve behandeling van ramen, wat een regionale artistieke invloed suggereert. De Castel de la Hierce, bedekt met platte tegels (behalve de stenen oratorium), belichaamt aldus een typisch voorbeeld van Renaissance plezier architectuur in Périgord, die functionaliteit en verfijnde esthetiek combineert.

Externe links