Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Parangon, gebouwd in de tweede helft van de 17e eeuw in Joinville-le-Pont (toen La Branche-du-Pont-de-Saint-Maur), was eerst een aristocratische residentie. Maison des Champs, het werd ontworpen voor de Amelot familie, met tuinen toegeschreven aan Le Nôtre. Het werd omstreeks 1670 door Madame de La Fayette verworven en werd een plaats van literaire resort waar ze deel uitmaakte van La Princesse de Clèves en Madame de Sévigné en Boileau ontving.

In de 19e eeuw werd het kasteel omgetoverd tot een privéschool door Dr. Louis-Ferdinand Rousseau in 1857, met 320 studenten. Tijdens de Frans-Pruisische oorlog van 1870 diende hij als veldhospitaal voor 200 gewonden. In 1902, onder leiding van Henri Rousseau (zoon van de oprichter), werd het een praktische koloniale school, opleiding van leidinggevenden voor de overzeese gebieden (Indochina, Afrika, West-Indië) in de landbouw, boekhouding of sericultuur. De Paul Bert commissie plaatste daar mede Indo-Chinese studenten.

De 20e eeuw markeerde een liefdadig keerpunt: het kasteel zal achtereenvolgens een Amerikaans militair ziekenhuis herbergen tijdens de Eerste Wereldoorlog (1917-1920), een centrum voor gehandicapte kinderen (1947-1973) en een kindertehuis (1975-1991). Sindsdien heeft het de sociale diensten van de departementale raad van Val-de-Marne. Het park, gedeeltelijk openbaar sinds de 20e eeuw, behoudt sporen van de tuinen van Le Nôtre en heeft sinds 1994 een basisschool. Het kasteel, dat in 1976 werd genoemd als een inventaris van historische monumenten, illustreert de evolutie van erfgoedgebruik, van adel tot sociale actie.

De architectuur van het kasteel, typisch van de zeventiende eeuw, omvat een twee verdiepingen tellende hoofdlichaam en een noordelijke vleugel toegevoegd na 1810. Zijn opmerkelijke elementen omvatten de 18e eeuwse ijzerwerken, de poort aan de rue de Paris, en de geregistreerde gevels. Het oorspronkelijke landgoed omvatte ook bijgebouwen (stallen, kassen, volières) en een park verdeeld over openbare ruimte en departementale eigendom, waar een steeg vandaag hulde brengt aan Aimé Césaire.

Externe links