Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Olhain Castle, gebouwd tussen de 13e en 15e eeuw in Fresnicourt-le-Dolmen (Pas-de-Calais), belichaamt de middeleeuwse militaire architectuur van Artois. Het is gebouwd op de rivier de Lawe en wordt beschouwd als het meest karakteristieke fort van de voormalige regio Nord-Pas-de-Calais. De geschiedenis wordt gekenmerkt door opeenvolgende reconstructies, vooral in 1407 onder de impuls van Jean de Nielles, kamerheer van de hertog van Bourgondië, die eiken uit het bos van de Wault gebruikte om het huidige gebouw op te richten.

De familie van Olhain, die sinds 1179 werd bevestigd, speelde een sleutelrol in de ontwikkeling ervan. Hugues d'Olhain, kapitein tijdens de Vierde Kruistocht (1204), zou aan de oorsprong van een eerste kasteel, later vervangen. In de 15e eeuw kwam het landgoed in handen van Berghes-Saint-Winock door het huwelijk van Alix de Nielles met Jean I de Berghes, de grote weduwnaar van Frankrijk. Deze lijn, die in de 16e eeuw werd omgebouwd tot protestantisme, had te maken met de Spaanse autoriteiten toen meesters van de Artois, alvorens terug te keren naar het katholicisme in 1628.

Het kasteel was een strategische kwestie tijdens de Frans-Spaanse conflicten. In 1641 werd hij meegenomen door het Champagneregiment tijdens de verovering van de Artois door Lodewijk XIII, vervolgens beschadigd door de Spanjaarden die twee torens opblies. In de 18e eeuw verliet de Berghes-Saint-Winock het kasteel ten behoeve van het kasteel Boubers-sur-Canche, hoewel het als jachtplaats gehandhaafd bleef. De familie hield het tot 1900, toen het werd verkocht.

Een uitzonderlijke neolithische site werd ontdekt in 2021 onder het hout van Olhain: een 25 hectare versterkte ronde behuizing, gedateerd ongeveer 6000 jaar, omgeven door drie hellingen en sloten. Dit overblijfsel, onthuld door LIDAR mapping, behoort tot de best bewaard gebleven in de regio. De autoriteiten beschouwen haar bescherming als historische monumenten, in samenwerking met de Nationale Bosbouwraad.

De architectuur van het kasteel combineert een boerderijhuis, een lage tuin met gracht, en een fort met een 30 meter hoge uitkijktoren. Een van de opmerkelijke elementen zijn een 19e-eeuwse kapel, een broodoven en een wachtkamer ingericht met de Berghes-Saint-Winock wapens (een leeuw). De site, die sinds 1989 als historische monumenten wordt genoemd, herbergt ook middeleeuwse keukens gebouwd tussen merovingische muren.

In de 20e eeuw behoorde het kasteel tot de familie Dutoit, die het bewaarde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij kort als hoofdkwartier in een Frans hoofdkwartier in 1915. Vandaag bezoekt hij in het seizoen, met een zeldzame getuigenis van feodale vestingen in Noord-Frankrijk, tussen middeleeuwse erfgoed en prehistorische ontdekkingen.

Externe links