Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Langeneil, gelegen in Nuillé-sur-Vicoin in de Mayenne angevine, heeft zijn oorsprong in het begin van de 16e eeuw. Rond 1516 gebouwd door Pierre de Mathefelon, belichaamt het Renaissance architectuur met verdedigingselementen zoals torens, sloten en een gesloten binnenplaats van muren. De ogival openingen met tegen bochten en wapenschilden, vooral die van de familie Mathefelon, getuigen van deze periode. Het landgoed werd toen een châtellenie opgericht door Guy XVII de Laval, begiftigd met seigneuriële rechten zoals een gibet en tol.

De seigneurie van Langeneil, die in 1682 door de inwoners van Laval werd betwist voor haar concurrerende beurzen, was een centrum van lokale macht. Het kasteel herbergde een kapel opgericht in 1516, gewijd aan Saint-Nicolas, met kerkelijke inkomsten. De overblijfselen van de zestiende eeuw, zoals de toren van de gewelfde archieven of de dovecotes, bestaan naast elkaar met latere toevoegingen. De ronde kapel, herbouwd in de 18e eeuw, behoudt liturgische elementen als een heilige steen verzegeld met een mathefelonschild.

In de 19e eeuw, het kasteel doorgegeven aan de familie van Préaulx, die veranderde in een neo-gotische stijl tussen 1908 en 1917 onder leiding van architect Delarue. Tijdens de revolutie diende hij als ziekenhuis voor kool. Sinds 1961 is het gebied eigendom van een vereniging gewijd aan de begeleiding van personen met een handicap. Gerangschikt een historisch monument in 1927, het combineert architectonisch erfgoed en hedendaagse sociale roeping.

De opeenvolgende heren, van Mathefelon tot Meulne en vervolgens tot de Preaulx, markeerden haar geschiedenis. Onder hen Claude de Meaulne, markies in de 17e eeuw, of Marie Charlotte de Préaulx, de laatste erfgename die het kasteel heeft veranderd. In de archieven worden ook kapelaans genoemd, zoals Jean Pichot of René-Alexandre de Preaulx, gekoppeld aan het religieuze leven van het landgoed.

De architectuur weerspiegelt deze historische lagen: de uitgestorven veelhoekige toren, de twee torens blijven over, of het oude zoldergebouw. Details zoals de gepantserde kasseien of de Latijnse inscripties (Ad magnaten velut ad ignem) herinneren aan zijn seigneuriale verleden. De site, nu beschermd, blijft een bewijs van de sociale en politieke dynamiek van Mayenne voor vijf eeuwen.

Externe links