Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de hertog Koningen van Sauveterre-la-Lémance is een middeleeuws fort gebouwd tussen 1289 en het begin van de 14e eeuw in de orde van Edward I Plantagenet, koning van Engeland en hertog van Aquitaine, om het oosten van de Agenas te verdedigen tegen de Franse Quercy. Gebouwd op een rotsachtige uitloper op 119 meter boven zeeniveau, kijkt het uit over de valleien van Lemance en Sendroux, met een belangrijke strategische positie. De eerste geschreven sporen dateren uit 1290, en de werken, oorspronkelijk gepland voor 1289, werden vertraagd door de Guyenne Oorlog. De site combineert een hoge vijfhoekige binnenplaats geflankeerd door drie torens (inclusief een zeshoekige kerker) en een lage tuin beschermd door een sloot gesneden in de rots, een illustratie van een archaïsche defensieve ontwerp voor de tijd.

Het kasteel speelde een sleutelrol in Frans-Engelse conflicten. In 1304 werd Raymond Hugues de Tarnac de eerste kastanje die door de koninklijke regering werd benoemd. Tijdens de oorlog van Saint-Sardos (1323 Na het Verdrag van Brétigny (1360) werd het Engels tot het uiteindelijk werd genomen door de Fransen in 1432, onder Karel VII. De site werd vervolgens toevertrouwd aan Naudonnet de Lustrac, vervolgens aan Jean de Sermet in 1476, wiens familie zich daar lange tijd vestigde.

De architectuur weerspiegelt haar militaire en residentiële evolutie. De zeshoekige kerker (13 m in diameter, 3,5 m dikke muren) domineert het geheel, verbonden met twee secundaire torens door doorboorde courtines van kruisboogschieterijen. De benedentuin, beschermd door een 24 m brede sloot en 6,5 m diep, huisvest een versterkte poort. De seigneuriale woningen, herbouwd in de 15e tot 16e eeuw, getuigen van een aanpassing aan een minder strikt defensief gebruik. Het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 2003, behoudt belangrijke middeleeuwse elementen ondanks de revolutionaire verwoestingen (vuur in 1789) en de overname in 1936 door piloot Jean Mermoz.

Defensieve systemen omvatten 21 moordenaars van verschillende soorten (enkele, dubbele of omgekeerde rij), die technische aanpassingen weerspiegelen. De later opgeheven West Tower en de gedeeltelijk ingestorte North Tower illustreren de veranderingen die door de eeuwen heen werden ervaren. Een tank en een goed gewaarborgde waterautonomie, terwijl gecorbelde latrines en schoorstenen een zorg voor comfort voor de tijd onthulden. De site, hoewel prive, blijft een emblematisch voorbeeld van de New Aquitaine grens kastelen, gekenmerkt door rivaliteit tussen Plantagenets en Capetians.

Toekomst

Het werd gekocht door Jean Mermoz in 1936, een jaar voor zijn dood.

Externe links