Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Castrum Saint-Jean, gelegen in de gemeente Rougiers in de Var, is een middeleeuwse archeologische site gelegen op ongeveer 600 meter boven zeeniveau, op een rotsachtige vlakte. Het kijkt uit op het bekken van Saint-Maximine en mag een groot deel van de keten van de Sainte-Baume controleren, met uitzicht op de Sainte-Victoire berg. Dit bergkasteel werd tussen het einde van de 12e eeuw en het begin van de 15e eeuw bewoond, voordat de bevolking geleidelijk verhuisde naar het gehucht "Le Pays Haut," vervolgens naar het huidige dorp van de "Vier Kantons.".

De eerste gegevens van het castrum dateren uit 1040 en 1044, waar het wordt genoemd als eigendom van de familie Vence onder de naam Rothgerium. De site was het onderwerp van uitgebreide archeologische opgravingen tussen 1961 en 1969 onder leiding van Gabrielle Demians d'Archimbaud. Dit onderzoek, gepubliceerd in 1980, onthulde uitzonderlijke meubels (93919 tesses, 2.600 verschillende objecten, 114 munten) en markeerde de middeleeuwse archeologie van Frankrijk door het aanbieden van een baanbrekend methodologisch model voor de studie van landelijke habitats. De resten van het kasteel zijn sinds 1967 geclassificeerd als historische monumenten.

De site bestaat uit de ruïnes van het feodale kasteel, een dorp dat zich uitstrekt over 4.500 m2 gedeeltelijk omgord met een behuizing, en een kapel gebouwd in 1860, Sint Johannes van Solferino, opgericht ter ere van Napoleon III. De ruimtelijke organisatie van het middeleeuwse dorp weerspiegelt een defensieve en economische hiërarchie: het centrale gebied was de thuisbasis van economische activiteiten, terwijl het noordelijke deel, beschermd door verdedigingsgebouwen, gecontroleerde toegangsroutes. De opgravingen onthulden ook schade veroorzaakt door een moderne weg in de minder dichte zuidelijke zone.

Het historische belang van het Castrum Saint-Jean ligt in zijn rol als eerste uitgebreide opgraving van een landelijke habitat van de lagere middeleeuwen in Frankrijk. De innovatieve methodologische protocollen van Gabrielle Demians d'Archimbaud, met name voor het dateren van meubels zonder regionale referentiepunten, hebben een blijvende invloed gehad op archeologische praktijken. De site wordt beschouwd als een "ideaal model" door historici zoals Jean Chapelot en Robert Fossier, vanwege zijn rijke documentaire, de kwaliteit van de waarnemingen en zijn unieke mediterrane context.

De kapel Sint Johannes van Solferino, een toevoeging na de Middeleeuwen, getuigt van een recentere gebeurtenis: de bouw in 1860 door de inwoners ter herdenking van de passage van Napoleon III. Een oriëntatietabel biedt nu een uitzonderlijk panorama van de regio. De opgravingen, uitgevoerd door arbeiders van de bauxietmijnen die werden gerekruteerd voor hun fysieke weerstand, toonden ook de moeilijke levensomstandigheden van archeologen van die tijd, terwijl ze ongepubliceerde gegevens over de middeleeuwse materiële cultuur in de Provence verstrekten.

Externe links