Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Saint-Gervais-et-Saint-Protais de Soissons, gelegen in de regio Aisne van Hauts-de-France, is een gotisch gebouw gebouwd van de 12e tot de 15e eeuw. De geschiedenis begint in de vierde eeuw met de evangelisatie van Soissons door Sint Sixtus en Sinice, de eerste bisschoppen van de stad. De huidige kathedraal, derde van de naam, werd opgericht vanaf 1176 onder impuls van bisschop Nivelon van Quierzy, die twee eerdere gebouwen volgde waarvan de exacte locatie onzeker blijft. De zuidelijke arm van de transept, het oudste deel, dateert uit de late 12e eeuw en illustreert primitieve gotiek, terwijl het koor, begonnen in 1190, markeert een overgang naar klassieke gotiek.

Het gebouw beslaat drie eeuwen, gekenmerkt door architectonische innovaties zoals de soissonnais pilaren, slanke kolommen die de kathedralen van Chartres, Reims en Beauvais zullen beïnvloeden. De site werd onderbroken, vooral tijdens de Honderdjarige Oorlog (14e eeuw), waar gebrek aan middelen de voltooiing van de Noordelijke Toren verhinderde. In 1414 lieten de Bourguignons Soissons de bewoners toe om de stenen van het terrein te nemen om hun huizen te repareren, waardoor het gebouw definitief werd veroordeeld tot zijn huidige asymmetrie. De kathedraal werd uiteindelijk gewijd in 1479 door bisschop Jean Milet, hoewel nog niet afgemaakt.

De zestiende en achttiende eeuw worden gekenmerkt door opeenvolgende vernietigingen en restauraties. In 1567 Bisschop Charles de Roucy financierde de reparaties door drie jaar lang het inkomen van het bisdom over te dragen. In de 18e eeuw, onder leiding van de plaatselijke kunstenaar Antoine Fourest, werd het koor in neo-klassieke stijl heringericht met werken van beeldhouwer Michelangelo Slodtz. De Franse Revolutie verergerde de schade: de kathedraal, getransformeerd in een militaire winkel, verloor zijn gekerfde decoratie en glas-in-lood ramen, voordat ze in 1799 werd gerestaureerd tot eredienst.

De 19e eeuw zag de kathedraal als een historisch monument in 1840, beginnend met slecht gedocumenteerde restauratiecampagnes. Het meest zichtbare werk betreft de vervanging van de boegknoppen van de zuidarm en de toevoeging van een koerier aan het koordak. In 1815, de explosie van een kruitwinkel ernstig beschadigde de glas-in-lood ramen, waarvoor dringende reparaties. Restauraties gingen door de eeuw heen, met controversiële interventies zoals het systematisch strippen van de oude badigeons, die de steen veranderden.

De Eerste Wereldoorlog veroorzaakte enorme verwoesting: de kathedraal, het doelwit van Duitse bombardementen, verloor het bovenste deel van zijn toren en de eerste drie overspanningen van het schip. Een titanische restauratie, geleid door architect Émile Brunet, strekt zich uit van 1919 tot 1937 en geeft het monument zijn structurele integriteit. In 2017 beschadigde storm Egon de westerse gevelrozette, wiens puin het orgel gedeeltelijk vernietigde. Vandaag de dag blijft de kathedraal een symbool van veerkracht, getuige van acht eeuwen gekwelde geschiedenis en onophoudelijke restauraties.

De kathedraal onderscheidt zich door zijn dissymmetrische westerse gevel, verstoken van zijn noordelijke toren, en zijn klassieke gotische koor, omringd door een doorlopende en stralende kapellen. De glas-in-loodramen, deels middeleeuws, werden na oorlogen en explosies gerestaureerd, terwijl het orgel, verwoest in 2017, nog steeds wacht op de wederopbouw. Met 116 meter lengte is het een van de belangrijkste gotische kathedralen van Frankrijk, naast Reims, Amiens en Parijs.

Externe links